спраці́вець
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спраці́вею |
спраці́веем |
| 2-я ас. |
спраці́вееш |
спраці́вееце |
| 3-я ас. |
спраці́вее |
спраці́веюць |
| Прошлы час |
| м. |
спраці́веў |
спраці́велі |
| ж. |
спраці́вела |
| н. |
спраці́вела |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спраці́веўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спраці́віцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спраці́ўлюся |
спраці́вімся |
| 2-я ас. |
спраці́вішся |
спраці́віцеся |
| 3-я ас. |
спраці́віцца |
спраці́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
спраці́віўся |
спраці́віліся |
| ж. |
спраці́вілася |
| н. |
спраці́вілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спраці́ўся |
спраці́ўцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спраці́віўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
спраціўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спраціўля́юся |
спраціўля́емся |
| 2-я ас. |
спраціўля́ешся |
спраціўля́ецеся |
| 3-я ас. |
спраціўля́ецца |
спраціўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спраціўля́ўся |
спраціўля́ліся |
| ж. |
спраціўля́лася |
| н. |
спраціўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спраціўля́йся |
спраціўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спраціўля́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрацо́ванасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрацо́ванасць |
| Р. |
спрацо́ванасці |
| Д. |
спрацо́ванасці |
| В. |
спрацо́ванасць |
| Т. |
спрацо́ванасцю |
| М. |
спрацо́ванасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрацо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спрацо́ўванне |
спрацо́ўванні |
| Р. |
спрацо́ўвання |
спрацо́ўванняў |
| Д. |
спрацо́ўванню |
спрацо́ўванням |
| В. |
спрацо́ўванне |
спрацо́ўванні |
| Т. |
спрацо́ўваннем |
спрацо́ўваннямі |
| М. |
спрацо́ўванні |
спрацо́ўваннях |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
спрацо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрацо́ўваюся |
спрацо́ўваемся |
| 2-я ас. |
спрацо́ўваешся |
спрацо́ўваецеся |
| 3-я ас. |
спрацо́ўваецца |
спрацо́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
спрацо́ўваўся |
спрацо́ўваліся |
| ж. |
спрацо́ўвалася |
| н. |
спрацо́ўвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрацо́ўвайся |
спрацо́ўвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрацо́ўваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спрацо́ўваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спрацо́ўвае |
спрацо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
спрацо́ўваў |
спрацо́ўвалі |
| ж. |
спрацо́ўвала |
| н. |
спрацо́ўвала |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрача́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спрача́льнік |
спрача́льнікі |
| Р. |
спрача́льніка |
спрача́льнікаў |
| Д. |
спрача́льніку |
спрача́льнікам |
| В. |
спрача́льніка |
спрача́льнікаў |
| Т. |
спрача́льнікам |
спрача́льнікамі |
| М. |
спрача́льніку |
спрача́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрача́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спрача́льніца |
спрача́льніцы |
| Р. |
спрача́льніцы |
спрача́льніц |
| Д. |
спрача́льніцы |
спрача́льніцам |
| В. |
спрача́льніцу |
спрача́льніц |
| Т. |
спрача́льніцай спрача́льніцаю |
спрача́льніцамі |
| М. |
спрача́льніцы |
спрача́льніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрача́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спрача́нне |
спрача́нні |
| Р. |
спрача́ння |
спрача́нняў |
| Д. |
спрача́нню |
спрача́нням |
| В. |
спрача́нне |
спрача́нні |
| Т. |
спрача́ннем |
спрача́ннямі |
| М. |
спрача́нні |
спрача́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.