Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асканда́льваць

‘ставіць каго-небудзь у няёмкае, непрыемнае становішча’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

аскані́йскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аскані́йскі	аскані́йская	аскані́йскае	аскані́йскія
Р.	аскані́йскага	аскані́йскай аскані́йскае	аскані́йскага	аскані́йскіх
Д.	аскані́йскаму	аскані́йскай	аскані́йскаму	аскані́йскім
В.	аскані́йскі (неадуш.) аскані́йскага (адуш.)	аскані́йскую	аскані́йскае	аскані́йскія (неадуш.) аскані́йскіх (адуш.)
Т.	аскані́йскім	аскані́йскай аскані́йскаю	аскані́йскім	аскані́йскімі
М.	аскані́йскім	аскані́йскай	аскані́йскім	аскані́йскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

аскані́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

аскарбі́навы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аскарбі́навы	аскарбі́навая	аскарбі́навае	аскарбі́навыя
Р.	аскарбі́навага	аскарбі́навай аскарбі́навае	аскарбі́навага	аскарбі́навых
Д.	аскарбі́наваму	аскарбі́навай	аскарбі́наваму	аскарбі́навым
В.	аскарбі́навы (неадуш.) аскарбі́навага (адуш.)	аскарбі́навую	аскарбі́навае	аскарбі́навыя (неадуш.) аскарбі́навых (адуш.)
Т.	аскарбі́навым	аскарбі́навай аскарбі́наваю	аскарбі́навым	аскарбі́навымі
М.	аскарбі́навым	аскарбі́навай	аскарбі́навым	аскарбі́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аскарбіна́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

аскарбі́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

аска́рджаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аска́рджаны	аска́рджаная	аска́рджанае	аска́рджаныя
Р.	аска́рджанага	аска́рджанай аска́рджанае	аска́рджанага	аска́рджаных
Д.	аска́рджанаму	аска́рджанай	аска́рджанаму	аска́рджаным
В.	аска́рджаны (неадуш.) аска́рджанага (адуш.)	аска́рджаную	аска́рджанае	аска́рджаныя (неадуш.) аска́рджаных (адуш.)
Т.	аска́рджаным	аска́рджанай аска́рджанаю	аска́рджаным	аска́рджанымі
М.	аска́рджаным	аска́рджанай	аска́рджаным	аска́рджаных

Крыніцы: piskunou2012.

аска́рджаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аска́рджаны	аска́рджаная	аска́рджанае	аска́рджаныя
Р.	аска́рджанага	аска́рджанай аска́рджанае	аска́рджанага	аска́рджаных
Д.	аска́рджанаму	аска́рджанай	аска́рджанаму	аска́рджаным
В.	аска́рджаны (неадуш.) аска́рджанага (адуш.)	аска́рджаную	аска́рджанае	аска́рджаныя (неадуш.) аска́рджаных (адуш.)
Т.	аска́рджаным	аска́рджанай аска́рджанаю	аска́рджаным	аска́рджанымі
М.	аска́рджаным	аска́рджанай	аска́рджаным	аска́рджаных

Крыніцы: piskunou2012.

аскарджа́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

аскарджа́ць

‘пратэставаць супраць якога-небудзь рашэння, пастановы, аспрэчваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum