вылуча́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вылуча́юся |
вылуча́емся |
| 2-я ас. |
вылуча́ешся |
вылуча́ецеся |
| 3-я ас. |
вылуча́ецца |
вылуча́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
вылуча́ўся |
вылуча́ліся |
| ж. |
вылуча́лася |
| н. |
вылуча́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вылуча́йся |
вылуча́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вылуча́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вылуча́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вылуча́ю |
вылуча́ем |
| 2-я ас. |
вылуча́еш |
вылуча́еце |
| 3-я ас. |
вылуча́е |
вылуча́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вылуча́ў |
вылуча́лі |
| ж. |
вылуча́ла |
| н. |
вылуча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вылуча́й |
вылуча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вылуча́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вылу́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вылу́чнасць |
вылу́чнасці |
| Р. |
вылу́чнасці |
вылу́чнасцяў вылу́чнасцей |
| Д. |
вылу́чнасці |
вылу́чнасцям |
| В. |
вылу́чнасць |
вылу́чнасці |
| Т. |
вылу́чнасцю |
вылу́чнасцямі |
| М. |
вылу́чнасці |
вылу́чнасцях |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́лучыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́лучуся |
вы́лучымся |
| 2-я ас. |
вы́лучышся |
вы́лучыцеся |
| 3-я ас. |
вы́лучыцца |
вы́лучацца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́лучыўся |
вы́лучыліся |
| ж. |
вы́лучылася |
| н. |
вы́лучылася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́лучыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́лучыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́лучу |
вы́лучым |
| 2-я ас. |
вы́лучыш |
вы́лучыце |
| 3-я ас. |
вы́лучыць |
вы́лучаць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́лучыў |
вы́лучылі |
| ж. |
вы́лучыла |
| н. |
вы́лучыла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́лучыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вылучэ́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вылучэ́нец |
вылучэ́нцы |
| Р. |
вылучэ́нца |
вылучэ́нцаў |
| Д. |
вылучэ́нцу |
вылучэ́нцам |
| В. |
вылучэ́нца |
вылучэ́нцаў |
| Т. |
вылучэ́нцам |
вылучэ́нцамі |
| М. |
вылучэ́нцу |
вылучэ́нцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вылучэ́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вылучэ́нка |
вылучэ́нкі |
| Р. |
вылучэ́нкі |
вылучэ́нак |
| Д. |
вылучэ́нцы |
вылучэ́нкам |
| В. |
вылучэ́нку |
вылучэ́нак |
| Т. |
вылучэ́нкай вылучэ́нкаю |
вылучэ́нкамі |
| М. |
вылучэ́нцы |
вылучэ́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вылучэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вылучэ́нне |
| Р. |
вылучэ́ння |
| Д. |
вылучэ́нню |
| В. |
вылучэ́нне |
| Т. |
вылучэ́ннем |
| М. |
вылучэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.