вылу́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вылу́чны вылу́чная вылу́чнае вылу́чныя
Р. вылу́чнага вылу́чнай
вылу́чнае		 вылу́чнага вылу́чных
Д. вылу́чнаму вылу́чнай вылу́чнаму вылу́чным
В. вылу́чны (неадуш.)
вылу́чнага (адуш.)		 вылу́чную вылу́чнае вылу́чныя (неадуш.)
вылу́чных (адуш.)
Т. вылу́чным вылу́чнай
вылу́чнаю		 вылу́чным вылу́чнымі
М. вылу́чным вылу́чнай вылу́чным вылу́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)