во́чны
‘які мае адносіны да вока’
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
во́чны |
во́чная |
во́чнае |
во́чныя |
| Р. |
во́чнага |
во́чнай
во́чнае |
во́чнага |
во́чных |
| Д. |
во́чнаму |
во́чнай |
во́чнаму |
во́чным |
| В. |
во́чны (неадуш.)
во́чнага (адуш.) |
во́чную |
во́чнае |
во́чныя (неадуш.)
во́чных (адуш.) |
| Т. |
во́чным |
во́чнай
во́чнаю |
во́чным |
во́чнымі |
| М. |
во́чным |
во́чнай |
во́чным |
во́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
во́чухна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
во́чухна |
во́чухны |
| Р. |
во́чухна |
во́чухнаў |
| Д. |
во́чухну |
во́чухнам |
| В. |
во́чухна |
во́чухны |
| Т. |
во́чухнам |
во́чухнамі |
| М. |
во́чухне |
во́чухнах |
Крыніцы:
piskunou2012.