ашлако́ўваць
‘забруджваць што-небудзь шлакамі’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ашлако́ўваю |
ашлако́ўваем |
| 2-я ас. |
ашлако́ўваеш |
ашлако́ўваеце |
| 3-я ас. |
ашлако́ўвае |
ашлако́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
ашлако́ўваў |
ашлако́ўвалі |
| ж. |
ашлако́ўвала |
| н. |
ашлако́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ашлако́ўвай |
ашлако́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ашлако́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ашламава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ашламава́нне |
| Р. |
ашламава́ння |
| Д. |
ашламава́нню |
| В. |
ашламава́нне |
| Т. |
ашламава́ннем |
| М. |
ашламава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
ашламо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ашламо́ўванне |
| Р. |
ашламо́ўвання |
| Д. |
ашламо́ўванню |
| В. |
ашламо́ўванне |
| Т. |
ашламо́ўваннем |
| М. |
ашламо́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
ашла́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ашла́п |
ашла́пы |
| Р. |
ашла́па |
ашла́паў |
| Д. |
ашла́пу |
ашла́пам |
| В. |
ашла́п |
ашла́пы |
| Т. |
ашла́пам |
ашла́памі |
| М. |
ашла́пе |
ашла́пах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ашліфава́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ашліфава́ны |
ашліфава́ная |
ашліфава́нае |
ашліфава́ныя |
| Р. |
ашліфава́нага |
ашліфава́най ашліфава́нае |
ашліфава́нага |
ашліфава́ных |
| Д. |
ашліфава́наму |
ашліфава́най |
ашліфава́наму |
ашліфава́ным |
| В. |
ашліфава́ны (неадуш.) ашліфава́нага (адуш.) |
ашліфава́ную |
ашліфава́нае |
ашліфава́ныя (неадуш.) ашліфава́ных (адуш.) |
| Т. |
ашліфава́ным |
ашліфава́най ашліфава́наю |
ашліфава́ным |
ашліфава́нымі |
| М. |
ашліфава́ным |
ашліфава́най |
ашліфава́ным |
ашліфава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
ашліфава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ашліфава́ны |
ашліфава́ная |
ашліфава́нае |
ашліфава́ныя |
| Р. |
ашліфава́нага |
ашліфава́най ашліфава́нае |
ашліфава́нага |
ашліфава́ных |
| Д. |
ашліфава́наму |
ашліфава́най |
ашліфава́наму |
ашліфава́ным |
| В. |
ашліфава́ны (неадуш.) ашліфава́нага (адуш.) |
ашліфава́ную |
ашліфава́нае |
ашліфава́ныя (неадуш.) ашліфава́ных (адуш.) |
| Т. |
ашліфава́ным |
ашліфава́най ашліфава́наю |
ашліфава́ным |
ашліфава́нымі |
| М. |
ашліфава́ным |
ашліфава́най |
ашліфава́ным |
ашліфава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
ашліфава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ашліфава́ны |
ашліфава́ная |
ашліфава́нае |
ашліфава́ныя |
| Р. |
ашліфава́нага |
ашліфава́най ашліфава́нае |
ашліфава́нага |
ашліфава́ных |
| Д. |
ашліфава́наму |
ашліфава́най |
ашліфава́наму |
ашліфава́ным |
| В. |
ашліфава́ны (неадуш.) ашліфава́нага (адуш.) |
ашліфава́ную |
ашліфава́нае |
ашліфава́ныя (неадуш.) ашліфава́ных (адуш.) |
| Т. |
ашліфава́ным |
ашліфава́най ашліфава́наю |
ашліфава́ным |
ашліфава́нымі |
| М. |
ашліфава́ным |
ашліфава́най |
ашліфава́ным |
ашліфава́ных |
Кароткая форма: ашліфава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
ашліфава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
ашліфу́ецца |
ашліфу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
ашліфава́ўся |
ашліфава́ліся |
| ж. |
ашліфава́лася |
| н. |
ашліфава́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
ашліфава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ашліфу́ю |
ашліфу́ем |
| 2-я ас. |
ашліфу́еш |
ашліфу́еце |
| 3-я ас. |
ашліфу́е |
ашліфу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ашліфава́ў |
ашліфава́лі |
| ж. |
ашліфава́ла |
| н. |
ашліфава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ашліфу́й |
ашліфу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ашліфава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.