Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

асінхро́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асінхро́нны асінхро́нная асінхро́ннае асінхро́нныя
Р. асінхро́ннага асінхро́ннай
асінхро́ннае
асінхро́ннага асінхро́нных
Д. асінхро́ннаму асінхро́ннай асінхро́ннаму асінхро́нным
В. асінхро́нны (неадуш.)
асінхро́ннага (адуш.)
асінхро́нную асінхро́ннае асінхро́нныя (неадуш.)
асінхро́нных (адуш.)
Т. асінхро́нным асінхро́ннай
асінхро́ннаю
асінхро́нным асінхро́ннымі
М. асінхро́нным асінхро́ннай асінхро́нным асінхро́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Асі́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Асі́нцы
Р. Асі́нцаў
Д. Асі́нцам
В. Асі́нцы
Т. Асі́нцамі
М. Асі́нцах

асі́ны

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асі́ны асі́ная асі́нае асі́ныя
Р. асі́нага асі́най
асі́нае
асі́нага асі́ных
Д. асі́наму асі́най асі́наму асі́ным
В. асі́ны (неадуш.)
асі́нага (адуш.)
асі́ную асі́нае асі́ныя (неадуш.)
асі́ных (адуш.)
Т. асі́ным асі́най
асі́наю
асі́ным асі́нымі
М. асі́ным асі́най асі́ным асі́ных

Крыніцы: piskunou2012.

асі́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асі́ны асі́ная асі́нае асі́ныя
Р. асі́нага асі́най
асі́нае
асі́нага асі́ных
Д. асі́наму асі́най асі́наму асі́ным
В. асі́ны (неадуш.)
асі́нага (адуш.)
асі́ную асі́нае асі́ныя (неадуш.)
асі́ных (адуш.)
Т. асі́ным асі́най
асі́наю
асі́ным асі́нымі
М. асі́ным асі́най асі́ным асі́ных

Крыніцы: piskunou2012.

асі́павіцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асі́павіцкі асі́павіцкая асі́павіцкае асі́павіцкія
Р. асі́павіцкага асі́павіцкай
асі́павіцкае
асі́павіцкага асі́павіцкіх
Д. асі́павіцкаму асі́павіцкай асі́павіцкаму асі́павіцкім
В. асі́павіцкі (неадуш.)
асі́павіцкага (адуш.)
асі́павіцкую асі́павіцкае асі́павіцкія (неадуш.)
асі́павіцкіх (адуш.)
Т. асі́павіцкім асі́павіцкай
асі́павіцкаю
асі́павіцкім асі́павіцкімі
М. асі́павіцкім асі́павіцкай асі́павіцкім асі́павіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Асі́павічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Асі́павічы
Р. Асі́павіч
Асі́павічаў
Д. Асі́павічам
В. Асі́павічы
Т. Асі́павічамі
М. Асі́павічах

Асіпа́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Асіпа́ны
Р. Асіпа́н
Асіпа́наў
Д. Асіпа́нам
В. Асіпа́ны
Т. Асіпа́намі
М. Асіпа́нах

Асі́паўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Асі́паўцы
Р. Асі́паўцаў
Д. Асі́паўцам
В. Асі́паўцы
Т. Асі́паўцамі
М. Асі́паўцах

Асі́паўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Асі́паўшчына
Р. Асі́паўшчыны
Д. Асі́паўшчыне
В. Асі́паўшчыну
Т. Асі́паўшчынай
Асі́паўшчынаю
М. Асі́паўшчыне

асіпа́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. асіпа́ю асіпа́ем
2-я ас. асіпа́еш асіпа́еце
3-я ас. асіпа́е асіпа́юць
Прошлы час
м. асіпа́ў асіпа́лі
ж. асіпа́ла
н. асіпа́ла
Загадны лад
2-я ас. асіпа́й асіпа́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час асіпа́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.