Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

святліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
святліва - -

святлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. святлі́вы святлі́вая святлі́вае святлі́выя
Р. святлі́вага святлі́вай
святлі́вае
святлі́вага святлі́вых
Д. святлі́ваму святлі́вай святлі́ваму святлі́вым
В. святлі́вы (неадуш.)
святлі́вага (адуш.)
святлі́вую святлі́вае святлі́выя (неадуш.)
святлі́вых (адуш.)
Т. святлі́вым святлі́вай
святлі́ваю
святлі́вым святлі́вымі
М. святлі́вым святлі́вай святлі́вым святлі́вых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

святлі́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. святлі́на
Р. святлі́ны
Д. святлі́не
В. святлі́ну
Т. святлі́най
святлі́наю
М. святлі́не

Крыніцы: piskunou2012.

святлі́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. святлі́нка святлі́нкі
Р. святлі́нкі святлі́нак
Д. святлі́нцы святлі́нкам
В. святлі́нку святлі́нкі
Т. святлі́нкай
святлі́нкаю
святлі́нкамі
М. святлі́нцы святлі́нках

Крыніцы: piskunou2012.

святлі́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. святлі́сты святлі́стая святлі́стае святлі́стыя
Р. святлі́стага святлі́стай
святлі́стае
святлі́стага святлі́стых
Д. святлі́стаму святлі́стай святлі́стаму святлі́стым
В. святлі́сты (неадуш.)
святлі́стага (адуш.)
святлі́стую святлі́стае святлі́стыя (неадуш.)
святлі́стых (адуш.)
Т. святлі́стым святлі́стай
святлі́стаю
святлі́стым святлі́стымі
М. святлі́стым святлі́стай святлі́стым святлі́стых

Крыніцы: piskunou2012.

святлі́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. святлі́ца святлі́цы
Р. святлі́цы святлі́ц
Д. святлі́цы святлі́цам
В. святлі́цу святлі́цы
Т. святлі́цай
святлі́цаю
святлі́цамі
М. святлі́цы святлі́цах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Святлі́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Святлі́ца
Р. Святлі́цы
Д. Святлі́цы
В. Святлі́цу
Т. Святлі́цай
Святлі́цаю
М. Святлі́цы

святлі́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. святлю́ святлі́м
2-я ас. святлі́ш светліце́
3-я ас. святлі́ць святля́ць
Прошлы час
м. святлі́ў святлі́лі
ж. святлі́ла
н. святлі́ла
Загадны лад
2-я ас. святлі́ святлі́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час све́тлячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

святлі́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. святлі́чка святлі́чкі
Р. святлі́чкі святлі́чак
Д. святлі́чцы святлі́чкам
В. святлі́чку святлі́чкі
Т. святлі́чкай
святлі́чкаю
святлі́чкамі
М. святлі́чцы святлі́чках

Крыніцы: piskunou2012.

святлі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. святлі́чны святлі́чная святлі́чнае святлі́чныя
Р. святлі́чнага святлі́чнай
святлі́чнае
святлі́чнага святлі́чных
Д. святлі́чнаму святлі́чнай святлі́чнаму святлі́чным
В. святлі́чны (неадуш.)
святлі́чнага (адуш.)
святлі́чную святлі́чнае святлі́чныя (неадуш.)
святлі́чных (адуш.)
Т. святлі́чным святлі́чнай
святлі́чнаю
святлі́чным святлі́чнымі
М. святлі́чным святлі́чнай святлі́чным святлі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.