Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

асі́нава-бяро́завы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асі́нава-бяро́завы асі́нава-бяро́завая асі́нава-бяро́завае асі́нава-бяро́завыя
Р. асі́нава-бяро́завага асі́нава-бяро́завай
асі́нава-бяро́завае		 асі́нава-бяро́завага асі́нава-бяро́завых
Д. асі́нава-бяро́заваму асі́нава-бяро́завай асі́нава-бяро́заваму асі́нава-бяро́завым
В. асі́нава-бяро́завы (неадуш.)
асі́нава-бяро́завага (адуш.)		 асі́нава-бяро́завую асі́нава-бяро́завае асі́нава-бяро́завыя (неадуш.)
асі́нава-бяро́завых (адуш.)
Т. асі́нава-бяро́завым асі́нава-бяро́завай
асі́нава-бяро́заваю		 асі́нава-бяро́завым асі́нава-бяро́завымі
М. асі́нава-бяро́завым асі́нава-бяро́завай асі́нава-бяро́завым асі́нава-бяро́завых

Крыніцы: piskunou2012.

асі́нава-яло́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асі́нава-яло́вы асі́нава-яло́вая асі́нава-яло́вае асі́нава-яло́выя
Р. асі́нава-яло́вага асі́нава-яло́вай
асі́нава-яло́вае		 асі́нава-яло́вага асі́нава-яло́вых
Д. асі́нава-яло́ваму асі́нава-яло́вай асі́нава-яло́ваму асі́нава-яло́вым
В. асі́нава-яло́вы (неадуш.)
асі́нава-яло́вага (адуш.)		 асі́нава-яло́вую асі́нава-яло́вае асі́нава-яло́выя (неадуш.)
асі́нава-яло́вых (адуш.)
Т. асі́нава-яло́вым асі́нава-яло́вай
асі́нава-яло́ваю		 асі́нава-яло́вым асі́нава-яло́вымі
М. асі́нава-яло́вым асі́нава-яло́вай асі́нава-яло́вым асі́нава-яло́вых

Крыніцы: piskunou2012.

асі́навік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. асі́навік асі́навікі
Р. асі́навіка асі́навікаў
Д. асі́навіку асі́навікам
В. асі́навік асі́навікі
Т. асі́навікам асі́навікамі
М. асі́навіку асі́навіках

Крыніцы: piskunou2012.

Асі́навік

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Асі́навік
Р. Асі́навіка
Д. Асі́навіку
В. Асі́навік
Т. Асі́навікам
М. Асі́навіку

Асі́навіца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Асі́навіца
Р. Асі́навіцы
Д. Асі́навіцы
В. Асі́навіцу
Т. Асі́навіцай
Асі́навіцаю
М. Асі́навіцы

асі́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асі́навы асі́навая асі́навае асі́навыя
Р. асі́навага асі́навай
асі́навае		 асі́навага асі́навых
Д. асі́наваму асі́навай асі́наваму асі́навым
В. асі́навы (неадуш.)
асі́навага (адуш.)		 асі́навую асі́навае асі́навыя (неадуш.)
асі́навых (адуш.)
Т. асі́навым асі́навай
асі́наваю		 асі́навым асі́навымі
М. асі́навым асі́навай асі́навым асі́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Асінагарадо́к

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Асінагарадо́к
Р. Асінагарадка́
Д. Асінагарадку́
В. Асінагарадо́к
Т. Асінагарадко́м
М. Асінагарадку́

асі́наўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. асі́наўка асі́наўкі
Р. асі́наўкі асі́навак
Д. асі́наўцы асі́наўкам
В. асі́наўку асі́наўкі
Т. асі́наўкай
асі́наўкаю		 асі́наўкамі
М. асі́наўцы асі́наўках

Крыніцы: piskunou2012.

Асі́наўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Асі́наўка
Р. Асі́наўкі
Д. Асі́наўцы
В. Асі́наўку
Т. Асі́наўкай
Асі́наўкаю
М. Асі́наўцы

Асі́наўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Асі́наўшчына
Р. Асі́наўшчыны
Д. Асі́наўшчыне
В. Асі́наўшчыну
Т. Асі́наўшчынай
Асі́наўшчынаю
М. Асі́наўшчыне