асе́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асе́чаны |
асе́чаная |
асе́чанае |
асе́чаныя |
| Р. |
асе́чанага |
асе́чанай асе́чанае |
асе́чанага |
асе́чаных |
| Д. |
асе́чанаму |
асе́чанай |
асе́чанаму |
асе́чаным |
| В. |
асе́чаны асе́чанага |
асе́чаную |
асе́чанае |
асе́чаныя асе́чаных |
| Т. |
асе́чаным |
асе́чанай асе́чанаю |
асе́чаным |
асе́чанымі |
| М. |
асе́чаным |
асе́чанай |
асе́чаным |
асе́чаных |
Кароткая форма: асе́чана.
Крыніцы:
dzsl2007.
асе́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
асе́чка |
асе́чкі |
| Р. |
асе́чкі |
асе́чак |
| Д. |
асе́чцы |
асе́чкам |
| В. |
асе́чку |
асе́чкі |
| Т. |
асе́чкай асе́чкаю |
асе́чкамі |
| М. |
асе́чцы |
асе́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
асё́л
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
асё́л |
аслы́ |
| Р. |
асла́ |
асло́ў |
| Д. |
аслу́ |
асла́м |
| В. |
асла́ |
асло́ў |
| Т. |
асло́м |
асла́мі |
| М. |
асле́ |
асла́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Асё́ткі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Асё́ткі |
| Р. |
Асё́так Асё́ткаў |
| Д. |
Асё́ткам |
| В. |
Асё́ткі |
| Т. |
Асё́ткамі |
| М. |
Асё́тках |
асіве́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асіве́ю |
асіве́ем |
| 2-я ас. |
асіве́еш |
асіве́еце |
| 3-я ас. |
асіве́е |
асіве́юць |
| Прошлы час |
| м. |
асіве́ў |
асіве́лі |
| ж. |
асіве́ла |
| н. |
асіве́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
асіве́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
асіга́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асіга́ю |
асіга́ем |
| 2-я ас. |
асіга́еш |
асіга́еце |
| 3-я ас. |
асіга́е |
асіга́юць |
| Прошлы час |
| м. |
асіга́ў |
асіга́лі |
| ж. |
асіга́ла |
| н. |
асіга́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
асіга́й |
асіга́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
асіга́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
асігнава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
асігнава́нне |
асігнава́нні |
| Р. |
асігнава́ння |
асігнава́нняў |
| Д. |
асігнава́нню |
асігнава́нням |
| В. |
асігнава́нне |
асігнава́нні |
| Т. |
асігнава́ннем |
асігнава́ннямі |
| М. |
асігнава́нні |
асігнава́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
асігнава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асігнава́ны |
асігнава́ная |
асігнава́нае |
асігнава́ныя |
| Р. |
асігнава́нага |
асігнава́най асігнава́нае |
асігнава́нага |
асігнава́ных |
| Д. |
асігнава́наму |
асігнава́най |
асігнава́наму |
асігнава́ным |
| В. |
асігнава́ны (неадуш.) асігнава́нага (адуш.) |
асігнава́ную |
асігнава́нае |
асігнава́ныя (неадуш.) асігнава́ных (адуш.) |
| Т. |
асігнава́ным |
асігнава́най асігнава́наю |
асігнава́ным |
асігнава́нымі |
| М. |
асігнава́ным |
асігнава́най |
асігнава́ным |
асігнава́ных |
Кароткая форма: асігнава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.