паўлегкавагаві́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паўлегкавагаві́к |
паўлегкавагавікі́ |
| Р. |
паўлегкавагавіка́ |
паўлегкавагавіко́ў |
| Д. |
паўлегкавагавіку́ |
паўлегкавагавіка́м |
| В. |
паўлегкавагавіка́ |
паўлегкавагавіко́ў |
| Т. |
паўлегкавагавіко́м |
паўлегкавагавіка́мі |
| М. |
паўлегкавагавіку́ |
паўлегкавагавіка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012.
Паўле́нкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Паўле́нкі |
| Р. |
Паўле́нак
Паўле́нкаў |
| Д. |
Паўле́нкам |
| В. |
Паўле́нкі |
| Т. |
Паўле́нкамі |
| М. |
Паўле́нках |
паўлёгкавагаві́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паўлёгкавагаві́к |
паўлёгкавагавікі́ |
| Р. |
паўлёгкавагавіка́ |
паўлёгкавагавіко́ў |
| Д. |
паўлёгкавагавіку́ |
паўлёгкавагавіка́м |
| В. |
паўлёгкавагавіка́ |
паўлёгкавагавіко́ў |
| Т. |
паўлёгкавагавіко́м |
паўлёгкавагавіка́мі |
| М. |
паўлёгкавагавіку́ |
паўлёгкавагавіка́х |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
паўлё́гкі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паўлё́гкі |
паўлё́гкая |
паўлё́гкае |
паўлё́гкія |
| Р. |
паўлё́гкага |
паўлё́гкай
паўлё́гкае |
паўлё́гкага |
паўлё́гкіх |
| Д. |
паўлё́гкаму |
паўлё́гкай |
паўлё́гкаму |
паўлё́гкім |
| В. |
паўлё́гкі (неадуш.)
паўлё́гкага (адуш.) |
паўлё́гкую |
паўлё́гкае |
паўлё́гкія (неадуш.)
паўлё́гкіх (адуш.) |
| Т. |
паўлё́гкім |
паўлё́гкай
паўлё́гкаю |
паўлё́гкім |
паўлё́гкімі |
| М. |
паўлё́гкім |
паўлё́гкай |
паўлё́гкім |
паўлё́гкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
паўліва́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паўліва́ны |
паўліва́ная |
паўліва́нае |
паўліва́ныя |
| Р. |
паўліва́нага |
паўліва́най
паўліва́нае |
паўліва́нага |
паўліва́ных |
| Д. |
паўліва́наму |
паўліва́най |
паўліва́наму |
паўліва́ным |
| В. |
паўліва́ны (неадуш.)
паўліва́нага (адуш.) |
паўліва́ную |
паўліва́нае |
паўліва́ныя (неадуш.)
паўліва́ных (адуш.) |
| Т. |
паўліва́ным |
паўліва́най
паўліва́наю |
паўліва́ным |
паўліва́нымі |
| М. |
паўліва́ным |
паўліва́най |
паўліва́ным |
паўліва́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
паўліва́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паўліва́ны |
паўліва́ная |
паўліва́нае |
паўліва́ныя |
| Р. |
паўліва́нага |
паўліва́най
паўліва́нае |
паўліва́нага |
паўліва́ных |
| Д. |
паўліва́наму |
паўліва́най |
паўліва́наму |
паўліва́ным |
| В. |
паўліва́ны (неадуш.)
паўліва́нага (адуш.) |
паўліва́ную |
паўліва́нае |
паўліва́ныя (неадуш.)
паўліва́ных (адуш.) |
| Т. |
паўліва́ным |
паўліва́най
паўліва́наю |
паўліва́ным |
паўліва́нымі |
| М. |
паўліва́ным |
паўліва́най |
паўліва́ным |
паўліва́ных |
Кароткая форма: паўліва́на.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
паўліва́ць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паўліва́ю |
паўліва́ем |
| 2-я ас. |
паўліва́еш |
паўліва́еце |
| 3-я ас. |
паўліва́е |
паўліва́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
паўліва́ў |
паўліва́лі |
| ж. |
паўліва́ла |
| н. |
паўліва́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
паўліва́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
паўлі́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паўлі́н |
паўлі́ны |
| Р. |
паўлі́на |
паўлі́наў |
| Д. |
паўлі́ну |
паўлі́нам |
| В. |
паўлі́на |
паўлі́наў |
| Т. |
паўлі́нам |
паўлі́намі |
| М. |
паўлі́не |
паўлі́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.