самаўніжэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| самаўніжэ́нне | |
| самаўніжэ́ння | |
| самаўніжэ́нню | |
| самаўніжэ́нне | |
| самаўніжэ́ннем | |
| самаўніжэ́нні |
Крыніцы:
самаўніжэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| самаўніжэ́нне | |
| самаўніжэ́ння | |
| самаўніжэ́нню | |
| самаўніжэ́нне | |
| самаўніжэ́ннем | |
| самаўніжэ́нні |
Крыніцы:
самаўнушэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| самаўнушэ́нне | |
| самаўнушэ́ння | |
| самаўнушэ́нню | |
| самаўнушэ́нне | |
| самаўнушэ́ннем | |
| самаўнушэ́нні |
Крыніцы:
самаўпра́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| самаўпра́вец | самаўпра́ўцы | |
| самаўпра́ўца | самаўпра́ўцаў | |
| самаўпра́ўцу | самаўпра́ўцам | |
| самаўпра́ўца | самаўпра́ўцаў | |
| самаўпра́ўцам | самаўпра́ўцамі | |
| самаўпра́ўцу | самаўпра́ўцах |
Крыніцы:
самаўпра́ўна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| самаўпра́ўна | самаўпра́ўней | - |
Крыніцы:
самаўпра́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| самаўпра́ўнасць | |
| самаўпра́ўнасці | |
| самаўпра́ўнасці | |
| самаўпра́ўнасць | |
| самаўпра́ўнасцю | |
| самаўпра́ўнасці |
Крыніцы:
самаўпра́ўнічаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| самаўпра́ўнічаю | самаўпра́ўнічаем | |
| самаўпра́ўнічаеш | самаўпра́ўнічаеце | |
| самаўпра́ўнічае | самаўпра́ўнічаюць | |
| Прошлы час | ||
| самаўпра́ўнічаў | самаўпра́ўнічалі | |
| самаўпра́ўнічала | ||
| самаўпра́ўнічала | ||
| Загадны лад | ||
| самаўпра́ўнічай | самаўпра́ўнічайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| самаўпра́ўнічаючы | ||
Крыніцы:
самаўпра́ўны
прыметнік, якасны
| самаўпра́ўны | самаўпра́ўная | самаўпра́ўнае | самаўпра́ўныя | |
| самаўпра́ўнага | самаўпра́ўнай самаўпра́ўнае |
самаўпра́ўнага | самаўпра́ўных | |
| самаўпра́ўнаму | самаўпра́ўнай | самаўпра́ўнаму | самаўпра́ўным | |
| самаўпра́ўны ( самаўпра́ўнага ( |
самаўпра́ўную | самаўпра́ўнае | самаўпра́ўныя ( самаўпра́ўных ( |
|
| самаўпра́ўным | самаўпра́ўнай самаўпра́ўнаю |
самаўпра́ўным | самаўпра́ўнымі | |
| самаўпра́ўным | самаўпра́ўнай | самаўпра́ўным | самаўпра́ўных | |
Крыніцы:
самаўпра́ўства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| самаўпра́ўства | |
| самаўпра́ўства | |
| самаўпра́ўству | |
| самаўпра́ўства | |
| самаўпра́ўствам | |
| самаўпра́ўстве |
Крыніцы:
самаўпра́ўца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
| самаўпра́ўца | самаўпра́ўцы | |
| самаўпра́ўцы | самаўпра́ўцаў | |
| самаўпра́ўцу | самаўпра́ўцам | |
| самаўпра́ўцу | самаўпра́ўцаў | |
| самаўпра́ўцам | самаўпра́ўцамі | |
| самаўпра́ўцу | самаўпра́ўцах |
Крыніцы:
самаўпэ́ўнена
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| самаўпэ́ўнена | самаўпэ́ўненей | - |
Крыніцы: