Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

дамініё́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дамініё́н дамініё́ны
Р. дамініё́на дамініё́наў
Д. дамініё́ну дамініё́нам
В. дамініё́н дамініё́ны
Т. дамініё́нам дамініё́намі
М. дамініё́не дамініё́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Даміні́ка

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Даміні́ка Даміні́кі
Р. Даміні́кі Даміні́к
Д. Даміні́цы Даміні́кам
В. Даміні́ку Даміні́к
Т. Даміні́кай
Даміні́каю		 Даміні́камі
М. Даміні́цы Даміні́ках

дамініка́нец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дамініка́нец дамініка́нцы
Р. дамініка́нца дамініка́нцаў
Д. дамініка́нцу дамініка́нцам
В. дамініка́нца дамініка́нцаў
Т. дамініка́нцам дамініка́нцамі
М. дамініка́нцу дамініка́нцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

дамініка́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дамініка́нка дамініка́нкі
Р. дамініка́нкі дамініка́нак
Д. дамініка́нцы дамініка́нкам
В. дамініка́нку дамініка́нак
Т. дамініка́нкай
дамініка́нкаю		 дамініка́нкамі
М. дамініка́нцы дамініка́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дамініка́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дамініка́нскі дамініка́нская дамініка́нскае дамініка́нскія
Р. дамініка́нскага дамініка́нскай
дамініка́нскае		 дамініка́нскага дамініка́нскіх
Д. дамініка́нскаму дамініка́нскай дамініка́нскаму дамініка́нскім
В. дамініка́нскі (неадуш.)
дамініка́нскага (адуш.)		 дамініка́нскую дамініка́нскае дамініка́нскія (неадуш.)
дамініка́нскіх (адуш.)
Т. дамініка́нскім дамініка́нскай
дамініка́нскаю		 дамініка́нскім дамініка́нскімі
М. дамініка́нскім дамініка́нскай дамініка́нскім дамініка́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

даміні́раваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. даміні́рую даміні́руем
2-я ас. даміні́руеш даміні́руеце
3-я ас. даміні́руе даміні́руюць
Прошлы час
м. даміні́раваў даміні́равалі
ж. даміні́равала
н. даміні́равала
Загадны лад
2-я ас. даміні́руй даміні́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час даміні́руючы

Крыніцы: dzsl2007.

даміні́раваць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. даміні́рую даміні́руем
2-я ас. даміні́руеш даміні́руеце
3-я ас. даміні́руе даміні́руюць
Прошлы час
м. даміні́раваў даміні́равалі
ж. даміні́равала
н. даміні́равала
Загадны лад
2-я ас. даміні́руй даміні́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час даміні́раваўшы

Крыніцы: dzsl2007.

даміно́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. даміно́ даміно́
Р. даміно́ даміно́
Д. даміно́ даміно́
В. даміно́ даміно́
Т. даміно́ даміно́
М. даміно́ даміно́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

даміно́шнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. даміно́шнік даміно́шнікі
Р. даміно́шніка даміно́шнікаў
Д. даміно́шніку даміно́шнікам
В. даміно́шніка даміно́шнікаў
Т. даміно́шнікам даміно́шнікамі
М. даміно́шніку даміно́шніках

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

даміно́шніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. даміно́шніца даміно́шніцы
Р. даміно́шніцы даміно́шніц
Д. даміно́шніцы даміно́шніцам
В. даміно́шніцу даміно́шніц
Т. даміно́шніцай
даміно́шніцаю		 даміно́шніцамі
М. даміно́шніцы даміно́шніцах

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.