патыка́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
патыка́ю |
патыка́ем |
| 2-я ас. |
патыка́еш |
патыка́еце |
| 3-я ас. |
патыка́е |
патыка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
патыка́ў |
патыка́лі |
| ж. |
патыка́ла |
| н. |
патыка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
патыка́й |
патыка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
патыка́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
патыкну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
патыкну́ся |
патыкнё́мся |
| 2-я ас. |
патыкне́шся |
патыкняце́ся |
| 3-я ас. |
патыкне́цца |
патыкну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
патыкну́ўся |
патыкну́ліся |
| ж. |
патыкну́лася |
| н. |
патыкну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
патыкні́ся |
патыкні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
патыкну́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
паты́ліца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паты́ліца |
паты́ліцы |
| Р. |
паты́ліцы |
паты́ліц |
| Д. |
паты́ліцы |
паты́ліцам |
| В. |
паты́ліцу |
паты́ліцы |
| Т. |
паты́ліцай паты́ліцаю |
паты́ліцамі |
| М. |
паты́ліцы |
паты́ліцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паты́лічка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паты́лічка |
паты́лічкі |
| Р. |
паты́лічкі |
паты́лічак |
| Д. |
паты́лічцы |
паты́лічкам |
| В. |
паты́лічку |
паты́лічкі |
| Т. |
паты́лічкай паты́лічкаю |
паты́лічкамі |
| М. |
паты́лічцы |
паты́лічках |
Крыніцы:
piskunou2012.
паты́лічны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паты́лічны |
паты́лічная |
паты́лічнае |
паты́лічныя |
| Р. |
паты́лічнага |
паты́лічнай паты́лічнае |
паты́лічнага |
паты́лічных |
| Д. |
паты́лічнаму |
паты́лічнай |
паты́лічнаму |
паты́лічным |
| В. |
паты́лічны (неадуш.) паты́лічнага (адуш.) |
паты́лічную |
паты́лічнае |
паты́лічныя (неадуш.) паты́лічных (адуш.) |
| Т. |
паты́лічным |
паты́лічнай паты́лічнаю |
паты́лічным |
паты́лічнымі |
| М. |
паты́лічным |
паты́лічнай |
паты́лічным |
паты́лічных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
патынкава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
патынкава́ны |
патынкава́ная |
патынкава́нае |
патынкава́ныя |
| Р. |
патынкава́нага |
патынкава́най патынкава́нае |
патынкава́нага |
патынкава́ных |
| Д. |
патынкава́наму |
патынкава́най |
патынкава́наму |
патынкава́ным |
| В. |
патынкава́ны (неадуш.) патынкава́нага (адуш.) |
патынкава́ную |
патынкава́нае |
патынкава́ныя (неадуш.) патынкава́ных (адуш.) |
| Т. |
патынкава́ным |
патынкава́най патынкава́наю |
патынкава́ным |
патынкава́нымі |
| М. |
патынкава́ным |
патынкава́най |
патынкава́ным |
патынкава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
патынкава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
патынкава́ны |
патынкава́ная |
патынкава́нае |
патынкава́ныя |
| Р. |
патынкава́нага |
патынкава́най патынкава́нае |
патынкава́нага |
патынкава́ных |
| Д. |
патынкава́наму |
патынкава́най |
патынкава́наму |
патынкава́ным |
| В. |
патынкава́ны (неадуш.) патынкава́нага (адуш.) |
патынкава́ную |
патынкава́нае |
патынкава́ныя (неадуш.) патынкава́ных (адуш.) |
| Т. |
патынкава́ным |
патынкава́най патынкава́наю |
патынкава́ным |
патынкава́нымі |
| М. |
патынкава́ным |
патынкава́най |
патынкава́ным |
патынкава́ных |
Кароткая форма: патынкава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
патынкава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
патынку́ю |
патынку́ем |
| 2-я ас. |
патынку́еш |
патынку́еце |
| 3-я ас. |
патынку́е |
патынку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
патынкава́ў |
патынкава́лі |
| ж. |
патынкава́ла |
| н. |
патынкава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
патынку́й |
патынку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
патынкава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
патынко́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
патынко́ваны |
патынко́ваная |
патынко́ванае |
патынко́ваныя |
| Р. |
патынко́ванага |
патынко́ванай патынко́ванае |
патынко́ванага |
патынко́ваных |
| Д. |
патынко́ванаму |
патынко́ванай |
патынко́ванаму |
патынко́ваным |
| В. |
патынко́ваны патынко́ванага |
патынко́ваную |
патынко́ванае |
патынко́ваныя патынко́ваных |
| Т. |
патынко́ваным |
патынко́ванай патынко́ванаю |
патынко́ваным |
патынко́ванымі |
| М. |
патынко́ваным |
патынко́ванай |
патынко́ваным |
патынко́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
патынко́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
патынко́ваны |
патынко́ваная |
патынко́ванае |
патынко́ваныя |
| Р. |
патынко́ванага |
патынко́ванай патынко́ванае |
патынко́ванага |
патынко́ваных |
| Д. |
патынко́ванаму |
патынко́ванай |
патынко́ванаму |
патынко́ваным |
| В. |
патынко́ваны патынко́ванага |
патынко́ваную |
патынко́ванае |
патынко́ваныя патынко́ваных |
| Т. |
патынко́ваным |
патынко́ванай патынко́ванаю |
патынко́ваным |
патынко́ванымі |
| М. |
патынко́ваным |
патынко́ванай |
патынко́ваным |
патынко́ваных |
Кароткая форма: патынко́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.