варо́чвальнік
‘прылада для варочання чаго-небудзь’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
варо́чвальнік |
варо́чвальнікі |
| Р. |
варо́чвальніка |
варо́чвальнікаў |
| Д. |
варо́чвальніку |
варо́чвальнікам |
| В. |
варо́чвальнік |
варо́чвальнікі |
| Т. |
варо́чвальнікам |
варо́чвальнікамі |
| М. |
варо́чвальніку |
варо́чвальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Варо́шына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Варо́шына |
| Р. |
Варо́шына |
| Д. |
Варо́шыну |
| В. |
Варо́шына |
| Т. |
Варо́шынам |
| М. |
Варо́шыне |
варсава́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
варсава́льны |
варсава́льная |
варсава́льнае |
варсава́льныя |
| Р. |
варсава́льнага |
варсава́льнай варсава́льнае |
варсава́льнага |
варсава́льных |
| Д. |
варсава́льнаму |
варсава́льнай |
варсава́льнаму |
варсава́льным |
| В. |
варсава́льны (неадуш.) варсава́льнага (адуш.) |
варсава́льную |
варсава́льнае |
варсава́льныя (неадуш.) варсава́льных (адуш.) |
| Т. |
варсава́льным |
варсава́льнай варсава́льнаю |
варсава́льным |
варсава́льнымі |
| М. |
варсава́льным |
варсава́льнай |
варсава́льным |
варсава́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
варсава́льня
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
варсава́льня |
варсава́льні |
| Р. |
варсава́льні |
варсава́лень варсава́льняў |
| Д. |
варсава́льні |
варсава́льням |
| В. |
варсава́льню |
варсава́льні |
| Т. |
варсава́льняй варсава́льняю |
варсава́льнямі |
| М. |
варсава́льні |
варсава́льнях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
варсава́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
варсава́льшчык |
варсава́льшчыкі |
| Р. |
варсава́льшчыка |
варсава́льшчыкаў |
| Д. |
варсава́льшчыку |
варсава́льшчыкам |
| В. |
варсава́льшчыка |
варсава́льшчыкаў |
| Т. |
варсава́льшчыкам |
варсава́льшчыкамі |
| М. |
варсава́льшчыку |
варсава́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
варсава́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
варсава́льшчыца |
варсава́льшчыцы |
| Р. |
варсава́льшчыцы |
варсава́льшчыц |
| Д. |
варсава́льшчыцы |
варсава́льшчыцам |
| В. |
варсава́льшчыцу |
варсава́льшчыц |
| Т. |
варсава́льшчыцай варсава́льшчыцаю |
варсава́льшчыцамі |
| М. |
варсава́льшчыцы |
варсава́льшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
варсава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
варсава́нне |
| Р. |
варсава́ння |
| Д. |
варсава́нню |
| В. |
варсава́нне |
| Т. |
варсава́ннем |
| М. |
варсава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
варсава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
варсава́ны |
варсава́ная |
варсава́нае |
варсава́ныя |
| Р. |
варсава́нага |
варсава́най варсава́нае |
варсава́нага |
варсава́ных |
| Д. |
варсава́наму |
варсава́най |
варсава́наму |
варсава́ным |
| В. |
варсава́ны (неадуш.) варсава́нага (адуш.) |
варсава́ную |
варсава́нае |
варсава́ныя (неадуш.) варсава́ных (адуш.) |
| Т. |
варсава́ным |
варсава́най варсава́наю |
варсава́ным |
варсава́нымі |
| М. |
варсава́ным |
варсава́най |
варсава́ным |
варсава́ных |
Кароткая форма: варсава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.