патава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пату́ю |
пату́ем |
| 2-я ас. |
пату́еш |
пату́еце |
| 3-я ас. |
пату́е |
пату́юць |
| Прошлы час |
| м. |
патава́ў |
патава́лі |
| ж. |
патава́ла |
| н. |
патава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пату́й |
пату́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пату́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
па́тавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
па́тавы |
па́тавая |
па́тавае |
па́тавыя |
| Р. |
па́тавага |
па́тавай па́тавае |
па́тавага |
па́тавых |
| Д. |
па́таваму |
па́тавай |
па́таваму |
па́тавым |
| В. |
па́тавы (неадуш.) па́тавага (адуш.) |
па́тавую |
па́тавае |
па́тавыя (неадуш.) па́тавых (адуш.) |
| Т. |
па́тавым |
па́тавай па́таваю |
па́тавым |
па́тавымі |
| М. |
па́тавым |
па́тавай |
па́тавым |
па́тавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
патаге́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
патаге́н |
патаге́ны |
| Р. |
патаге́на |
патаге́наў |
| Д. |
патаге́ну |
патаге́нам |
| В. |
патаге́н |
патаге́ны |
| Т. |
патаге́нам |
патаге́намі |
| М. |
патаге́не |
патаге́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
патагене́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
патагене́з |
| Р. |
патагене́зу |
| Д. |
патагене́зу |
| В. |
патагене́з |
| Т. |
патагене́зам |
| М. |
патагене́зе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
патагене́зіс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
патагене́зіс |
| Р. |
патагене́зісу |
| Д. |
патагене́зісу |
| В. |
патагене́зіс |
| Т. |
патагене́зісам |
| М. |
патагене́зісе |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
патагенеты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
патагенеты́чны |
патагенеты́чная |
патагенеты́чнае |
патагенеты́чныя |
| Р. |
патагенеты́чнага |
патагенеты́чнай патагенеты́чнае |
патагенеты́чнага |
патагенеты́чных |
| Д. |
патагенеты́чнаму |
патагенеты́чнай |
патагенеты́чнаму |
патагенеты́чным |
| В. |
патагенеты́чны (неадуш.) патагенеты́чнага (адуш.) |
патагенеты́чную |
патагенеты́чнае |
патагенеты́чныя (неадуш.) патагенеты́чных (адуш.) |
| Т. |
патагенеты́чным |
патагенеты́чнай патагенеты́чнаю |
патагенеты́чным |
патагенеты́чнымі |
| М. |
патагенеты́чным |
патагенеты́чнай |
патагенеты́чным |
патагенеты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
патаге́ннасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
патаге́ннасць |
| Р. |
патаге́ннасці |
| Д. |
патаге́ннасці |
| В. |
патаге́ннасць |
| Т. |
патаге́ннасцю |
| М. |
патаге́ннасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
патаге́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
патаге́нны |
патаге́нная |
патаге́ннае |
патаге́нныя |
| Р. |
патаге́ннага |
патаге́ннай патаге́ннае |
патаге́ннага |
патаге́нных |
| Д. |
патаге́ннаму |
патаге́ннай |
патаге́ннаму |
патаге́нным |
| В. |
патаге́нны (неадуш.) патаге́ннага (адуш.) |
патаге́нную |
патаге́ннае |
патаге́нныя (неадуш.) патаге́нных (адуш.) |
| Т. |
патаге́нным |
патаге́ннай патаге́ннаю |
патаге́нным |
патаге́ннымі |
| М. |
патаге́нным |
патаге́ннай |
патаге́нным |
патаге́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
патагістало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
патагістало́гія |
| Р. |
патагістало́гіі |
| Д. |
патагістало́гіі |
| В. |
патагістало́гію |
| Т. |
патагістало́гіяй патагістало́гіяю |
| М. |
патагістало́гіі |
Крыніцы:
piskunou2012.