самастэры́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| самастэры́льнасць | |
| самастэры́льнасці | |
| самастэры́льнасці | |
| самастэры́льнасць | |
| самастэры́льнасцю | |
| самастэры́льнасці |
Крыніцы:
самастэры́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| самастэры́льнасць | |
| самастэры́льнасці | |
| самастэры́льнасці | |
| самастэры́льнасць | |
| самастэры́льнасцю | |
| самастэры́льнасці |
Крыніцы:
самастэры́льны
прыметнік, адносны
| самастэры́льны | самастэры́льная | самастэры́льнае | самастэры́льныя | |
| самастэры́льнага | самастэры́льнай самастэры́льнае |
самастэры́льнага | самастэры́льных | |
| самастэры́льнаму | самастэры́льнай | самастэры́льнаму | самастэры́льным | |
| самастэры́льны ( самастэры́льнага ( |
самастэры́льную | самастэры́льнае | самастэры́льныя ( самастэры́льных ( |
|
| самастэры́льным | самастэры́льнай самастэры́льнаю |
самастэры́льным | самастэры́льнымі | |
| самастэры́льным | самастэры́льнай | самастэры́льным | самастэры́льных | |
Крыніцы:
самасу́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| самасу́д | |
| самасу́ду | |
| самасу́ду | |
| самасу́д | |
| самасу́дам | |
| самасу́дзе |
Крыніцы:
самасу́дны
прыметнік, адносны
| самасу́дны | самасу́дная | самасу́днае | самасу́дныя | |
| самасу́днага | самасу́днай самасу́днае |
самасу́днага | самасу́дных | |
| самасу́днаму | самасу́днай | самасу́днаму | самасу́дным | |
| самасу́дны ( самасу́днага ( |
самасу́дную | самасу́днае | самасу́дныя ( самасу́дных ( |
|
| самасу́дным | самасу́днай самасу́днаю |
самасу́дным | самасу́днымі | |
| самасу́дным | самасу́днай | самасу́дным | самасу́дных | |
Крыніцы:
самасу́ем
прыслоўе
| самасу́ем | - | - |
Крыніцы:
самасузіра́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| самасузіра́нне | |
| самасузіра́ння | |
| самасузіра́нню | |
| самасузіра́нне | |
| самасузіра́ннем | |
| самасузіра́нні |
Крыніцы:
самасумяшча́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| самасумяшча́льнасць | |
| самасумяшча́льнасці | |
| самасумяшча́льнасці | |
| самасумяшча́льнасць | |
| самасумяшча́льнасцю | |
| самасумяшча́льнасці |
Крыніцы:
самасумяшча́льны
прыметнік, адносны
| самасумяшча́льны | самасумяшча́льная | самасумяшча́льнае | самасумяшча́льныя | |
| самасумяшча́льнага | самасумяшча́льнай самасумяшча́льнае |
самасумяшча́льнага | самасумяшча́льных | |
| самасумяшча́льнаму | самасумяшча́льнай | самасумяшча́льнаму | самасумяшча́льным | |
| самасумяшча́льны ( самасумяшча́льнага ( |
самасумяшча́льную | самасумяшча́льнае | самасумяшча́льныя ( самасумяшча́льных ( |
|
| самасумяшча́льным | самасумяшча́льнай самасумяшча́льнаю |
самасумяшча́льным | самасумяшча́льнымі | |
| самасумяшча́льным | самасумяшча́льнай | самасумяшча́льным | самасумяшча́льных | |
Крыніцы:
самасупакае́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| самасупакае́нне | |
| самасупакае́ння | |
| самасупакае́нню | |
| самасупакае́нне | |
| самасупакае́ннем | |
| самасупакае́нні |
Крыніцы:
самасупако́енасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| самасупако́енасць | |
| самасупако́енасці | |
| самасупако́енасці | |
| самасупако́енасць | |
| самасупако́енасцю | |
| самасупако́енасці |
Крыніцы: