Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

самасто́йны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. самасто́йны самасто́йная самасто́йнае самасто́йныя
Р. самасто́йнага самасто́йнай
самасто́йнае		 самасто́йнага самасто́йных
Д. самасто́йнаму самасто́йнай самасто́йнаму самасто́йным
В. самасто́йны (неадуш.)
самасто́йнага (адуш.)		 самасто́йную самасто́йнае самасто́йныя (неадуш.)
самасто́йных (адуш.)
Т. самасто́йным самасто́йнай
самасто́йнаю		 самасто́йным самасто́йнымі
М. самасто́йным самасто́йнай самасто́йным самасто́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

самастрахава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. самастрахава́нне
Р. самастрахава́ння
Д. самастрахава́нню
В. самастрахава́нне
Т. самастрахава́ннем
М. самастрахава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самастрахо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. самастрахо́ўка
Р. самастрахо́ўкі
Д. самастрахо́ўцы
В. самастрахо́ўку
Т. самастрахо́ўкай
самастрахо́ўкаю
М. самастрахо́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самастрахо́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самастрахо́ўшчык самастрахо́ўшчыкі
Р. самастрахо́ўшчыка самастрахо́ўшчыкаў
Д. самастрахо́ўшчыку самастрахо́ўшчыкам
В. самастрахо́ўшчыка самастрахо́ўшчыкаў
Т. самастрахо́ўшчыкам самастрахо́ўшчыкамі
М. самастрахо́ўшчыку самастрахо́ўшчыках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самастрахо́ўшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. самастрахо́ўшчыца самастрахо́ўшчыцы
Р. самастрахо́ўшчыцы самастрахо́ўшчыц
Д. самастрахо́ўшчыцы самастрахо́ўшчыцам
В. самастрахо́ўшчыцу самастрахо́ўшчыц
Т. самастрахо́ўшчыцай
самастрахо́ўшчыцаю		 самастрахо́ўшчыцамі
М. самастрахо́ўшчыцы самастрахо́ўшчыцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

самастры́манасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. самастры́манасць
Р. самастры́манасці
Д. самастры́манасці
В. самастры́манасць
Т. самастры́манасцю
М. самастры́манасці

Крыніцы: piskunou2012.

самастрэ́л

‘салдат, які знарок раніў сябе’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самастрэ́л самастрэ́лы
Р. самастрэ́ла самастрэ́лаў
Д. самастрэ́лу самастрэ́лам
В. самастрэ́ла самастрэ́лаў
Т. самастрэ́лам самастрэ́ламі
М. самастрэ́ле самастрэ́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

самастрэ́л

‘зброя; пастка спецыяльнай канструкцыі на шашкоў’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самастрэ́л самастрэ́лы
Р. самастрэ́ла самастрэ́лаў
Д. самастрэ́лу самастрэ́лам
В. самастрэ́л самастрэ́лы
Т. самастрэ́лам самастрэ́ламі
М. самастрэ́ле самастрэ́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

самастрэ́л

‘наўмыснае раненне самога сябе’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. самастрэ́л самастрэ́лы
Р. самастрэ́лу самастрэ́лаў
Д. самастрэ́лу самастрэ́лам
В. самастрэ́л самастрэ́лы
Т. самастрэ́лам самастрэ́ламі
М. самастрэ́ле самастрэ́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

самастрэ́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. самастрэ́льны самастрэ́льная самастрэ́льнае самастрэ́льныя
Р. самастрэ́льнага самастрэ́льнай
самастрэ́льнае		 самастрэ́льнага самастрэ́льных
Д. самастрэ́льнаму самастрэ́льнай самастрэ́льнаму самастрэ́льным
В. самастрэ́льны (неадуш.)
самастрэ́льнага (адуш.)		 самастрэ́льную самастрэ́льнае самастрэ́льныя (неадуш.)
самастрэ́льных (адуш.)
Т. самастрэ́льным самастрэ́льнай
самастрэ́льнаю		 самастрэ́льным самастрэ́льнымі
М. самастрэ́льным самастрэ́льнай самастрэ́льным самастрэ́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.