рассна́сціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
рассна́шчу |
рассна́сцім |
| 2-я ас. |
рассна́сціш |
рассна́сціце |
| 3-я ас. |
рассна́сціць |
рассна́сцяць |
| Прошлы час |
| м. |
рассна́сціў |
рассна́сцілі |
| ж. |
рассна́сціла |
| н. |
рассна́сціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
рассна́сць |
рассна́сцьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
рассна́сціўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
расснасці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расснашчу́ |
расснасці́м |
| 2-я ас. |
расснасці́ш |
расснасціце́ |
| 3-я ас. |
расснасці́ць |
расснасця́ць |
| Прошлы час |
| м. |
расснасці́ў |
расснасці́лі |
| ж. |
расснасці́ла |
| н. |
расснасці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расснасці́ |
расснасці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
расснасці́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
расснасці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расснашчу́ |
рассна́сцім |
| 2-я ас. |
рассна́сціш |
рассна́сціце |
| 3-я ас. |
рассна́сціць |
рассна́сцяць |
| Прошлы час |
| м. |
расснасці́ў |
расснасці́лі |
| ж. |
расснасці́ла |
| н. |
расснасці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расснасці́ |
расснасці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
расснасці́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
рассна́шчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рассна́шчаны |
рассна́шчаная |
рассна́шчанае |
рассна́шчаныя |
| Р. |
рассна́шчанага |
рассна́шчанай рассна́шчанае |
рассна́шчанага |
рассна́шчаных |
| Д. |
рассна́шчанаму |
рассна́шчанай |
рассна́шчанаму |
рассна́шчаным |
| В. |
рассна́шчаны (неадуш.) рассна́шчанага (адуш.) |
рассна́шчаную |
рассна́шчанае |
рассна́шчаныя (неадуш.) рассна́шчаных (адуш.) |
| Т. |
рассна́шчаным |
рассна́шчанай рассна́шчанаю |
рассна́шчаным |
рассна́шчанымі |
| М. |
рассна́шчаным |
рассна́шчанай |
рассна́шчаным |
рассна́шчаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
рассна́шчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рассна́шчаны |
рассна́шчаная |
рассна́шчанае |
рассна́шчаныя |
| Р. |
рассна́шчанага |
рассна́шчанай рассна́шчанае |
рассна́шчанага |
рассна́шчаных |
| Д. |
рассна́шчанаму |
рассна́шчанай |
рассна́шчанаму |
рассна́шчаным |
| В. |
рассна́шчаны (неадуш.) рассна́шчанага (адуш.) |
рассна́шчаную |
рассна́шчанае |
рассна́шчаныя (неадуш.) рассна́шчаных (адуш.) |
| Т. |
рассна́шчаным |
рассна́шчанай рассна́шчанаю |
рассна́шчаным |
рассна́шчанымі |
| М. |
рассна́шчаным |
рассна́шчанай |
рассна́шчаным |
рассна́шчаных |
Кароткая форма: рассна́шчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
рассна́шчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рассна́шчванне |
| Р. |
рассна́шчвання |
| Д. |
рассна́шчванню |
| В. |
рассна́шчванне |
| Т. |
рассна́шчваннем |
| М. |
рассна́шчванні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рассна́шчвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
рассна́шчваецца |
рассна́шчваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
рассна́шчваўся |
рассна́шчваліся |
| ж. |
рассна́шчвалася |
| н. |
рассна́шчвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рассна́шчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
рассна́шчваю |
рассна́шчваем |
| 2-я ас. |
рассна́шчваеш |
рассна́шчваеце |
| 3-я ас. |
рассна́шчвае |
рассна́шчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
рассна́шчваў |
рассна́шчвалі |
| ж. |
рассна́шчвала |
| н. |
рассна́шчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
рассна́шчвай |
рассна́шчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
рассна́шчваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рассо́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рассо́ваны |
рассо́ваная |
рассо́ванае |
рассо́ваныя |
| Р. |
рассо́ванага |
рассо́ванай рассо́ванае |
рассо́ванага |
рассо́ваных |
| Д. |
рассо́ванаму |
рассо́ванай |
рассо́ванаму |
рассо́ваным |
| В. |
рассо́ваны (неадуш.) рассо́ванага (адуш.) |
рассо́ваную |
рассо́ванае |
рассо́ваныя (неадуш.) рассо́ваных (адуш.) |
| Т. |
рассо́ваным |
рассо́ванай рассо́ванаю |
рассо́ваным |
рассо́ванымі |
| М. |
рассо́ваным |
рассо́ванай |
рассо́ваным |
рассо́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рассо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рассо́ваны |
рассо́ваная |
рассо́ванае |
рассо́ваныя |
| Р. |
рассо́ванага |
рассо́ванай рассо́ванае |
рассо́ванага |
рассо́ваных |
| Д. |
рассо́ванаму |
рассо́ванай |
рассо́ванаму |
рассо́ваным |
| В. |
рассо́ваны (неадуш.) рассо́ванага (адуш.) |
рассо́ваную |
рассо́ванае |
рассо́ваныя (неадуш.) рассо́ваных (адуш.) |
| Т. |
рассо́ваным |
рассо́ванай рассо́ванаю |
рассо́ваным |
рассо́ванымі |
| М. |
рассо́ваным |
рассо́ванай |
рассо́ваным |
рассо́ваных |
Кароткая форма: рассо́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.