Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

стрыга́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стрыга́льшчык стрыга́льшчыкі
Р. стрыга́льшчыка стрыга́льшчыкаў
Д. стрыга́льшчыку стрыга́льшчыкам
В. стрыга́льшчыка стрыга́льшчыкаў
Т. стрыга́льшчыкам стрыга́льшчыкамі
М. стрыга́льшчыку стрыга́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стрыга́льшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. стрыга́льшчыца стрыга́льшчыцы
Р. стрыга́льшчыцы стрыга́льшчыц
Д. стрыга́льшчыцы стрыга́льшчыцам
В. стрыга́льшчыцу стрыга́льшчыц
Т. стрыга́льшчыцай
стрыга́льшчыцаю
стрыга́льшчыцамі
М. стрыга́льшчыцы стрыга́льшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Стрыга́нец

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Стрыга́нец
Р. Стрыга́нца
Д. Стрыга́нцу
В. Стрыга́нец
Т. Стрыга́нцам
М. Стрыга́нцы

стрыгану́ць

‘укалоць намёкам (без прамога дапаўнення): стрыгануць вачамі на каго-небудзь; стрыгануць вушамі’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. стрыгану́ стрыганё́м
2-я ас. стрыгане́ш стрыганяце́
3-я ас. стрыгане́ стрыгану́ць
Прошлы час
м. стрыгану́ў стрыгану́лі
ж. стрыгану́ла
н. стрыгану́ла
Загадны лад
2-я ас. стрыгані́ стрыгані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час стрыгану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Стрыганцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Стрыганцы́
Р. Стрыганцо́ў
Д. Стрыганца́м
В. Стрыганцы́
Т. Стрыганца́мі
М. Стрыганца́х

Стры́гі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Стры́гі
Р. Стры́г
Стры́гаў
Д. Стры́гам
В. Стры́гі
Т. Стры́гамі
М. Стры́гах

стрыгі́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стрыгі́нскі стрыгі́нская стрыгі́нскае стрыгі́нскія
Р. стрыгі́нскага стрыгі́нскай
стрыгі́нскае
стрыгі́нскага стрыгі́нскіх
Д. стрыгі́нскаму стрыгі́нскай стрыгі́нскаму стрыгі́нскім
В. стрыгі́нскі (неадуш.)
стрыгі́нскага (адуш.)
стрыгі́нскую стрыгі́нскае стрыгі́нскія (неадуш.)
стрыгі́нскіх (адуш.)
Т. стрыгі́нскім стрыгі́нскай
стрыгі́нскаю
стрыгі́нскім стрыгі́нскімі
М. стрыгі́нскім стрыгі́нскай стрыгі́нскім стрыгі́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Стрыгі́нь

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Стрыгі́нь
Р. Стрыгі́ня
Д. Стрыгі́ню
В. Стрыгі́нь
Т. Стрыгі́нем
М. Стрыгі́ні

стрыгу́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стрыгу́н стрыгуны́
Р. стрыгуна́ стрыгуно́ў
Д. стрыгуну́ стрыгуна́м
В. стрыгуна́ стрыгуно́ў
Т. стрыгуно́м стрыгуна́мі
М. стрыгуне́ стрыгуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стрыгуно́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стрыгуно́к стрыгункі́
Р. стрыгунка́ стрыгунко́ў
Д. стрыгунку́ стрыгунка́м
В. стрыгунка́ стрыгунко́ў
Т. стрыгунко́м стрыгунка́мі
М. стрыгунку́ стрыгунка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.