стрыга́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стрыга́льшчык |
стрыга́льшчыкі |
| Р. |
стрыга́льшчыка |
стрыга́льшчыкаў |
| Д. |
стрыга́льшчыку |
стрыга́льшчыкам |
| В. |
стрыга́льшчыка |
стрыга́льшчыкаў |
| Т. |
стрыга́льшчыкам |
стрыга́льшчыкамі |
| М. |
стрыга́льшчыку |
стрыга́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стрыга́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стрыга́льшчыца |
стрыга́льшчыцы |
| Р. |
стрыга́льшчыцы |
стрыга́льшчыц |
| Д. |
стрыга́льшчыцы |
стрыга́льшчыцам |
| В. |
стрыга́льшчыцу |
стрыга́льшчыц |
| Т. |
стрыга́льшчыцай стрыга́льшчыцаю |
стрыга́льшчыцамі |
| М. |
стрыга́льшчыцы |
стрыга́льшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Стрыга́нец
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Стрыга́нец |
| Р. |
Стрыга́нца |
| Д. |
Стрыга́нцу |
| В. |
Стрыга́нец |
| Т. |
Стрыга́нцам |
| М. |
Стрыга́нцы |
стрыгану́ць
‘укалоць намёкам (без прамога дапаўнення): стрыгануць вачамі на каго-небудзь; стрыгануць вушамі’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
стрыгану́ |
стрыганё́м |
| 2-я ас. |
стрыгане́ш |
стрыганяце́ |
| 3-я ас. |
стрыгане́ |
стрыгану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
стрыгану́ў |
стрыгану́лі |
| ж. |
стрыгану́ла |
| н. |
стрыгану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
стрыгані́ |
стрыгані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
стрыгану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Стрыганцы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Стрыганцы́ |
| Р. |
Стрыганцо́ў |
| Д. |
Стрыганца́м |
| В. |
Стрыганцы́ |
| Т. |
Стрыганца́мі |
| М. |
Стрыганца́х |
Стры́гі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Стры́гі |
| Р. |
Стры́г Стры́гаў |
| Д. |
Стры́гам |
| В. |
Стры́гі |
| Т. |
Стры́гамі |
| М. |
Стры́гах |
Стрыгі́нь
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Стрыгі́нь |
| Р. |
Стрыгі́ня |
| Д. |
Стрыгі́ню |
| В. |
Стрыгі́нь |
| Т. |
Стрыгі́нем |
| М. |
Стрыгі́ні |
стрыгу́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стрыгу́н |
стрыгуны́ |
| Р. |
стрыгуна́ |
стрыгуно́ў |
| Д. |
стрыгуну́ |
стрыгуна́м |
| В. |
стрыгуна́ |
стрыгуно́ў |
| Т. |
стрыгуно́м |
стрыгуна́мі |
| М. |
стрыгуне́ |
стрыгуна́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стрыгуно́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стрыгуно́к |
стрыгункі́ |
| Р. |
стрыгунка́ |
стрыгунко́ў |
| Д. |
стрыгунку́ |
стрыгунка́м |
| В. |
стрыгунка́ |
стрыгунко́ў |
| Т. |
стрыгунко́м |
стрыгунка́мі |
| М. |
стрыгунку́ |
стрыгунка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.