Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

псеўдака́рст

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

псеўдака́рставы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	псеўдака́рставы	псеўдака́рставая	псеўдака́рставае	псеўдака́рставыя
Р.	псеўдака́рставага	псеўдака́рставай псеўдака́рставае	псеўдака́рставага	псеўдака́рставых
Д.	псеўдака́рставаму	псеўдака́рставай	псеўдака́рставаму	псеўдака́рставым
В.	псеўдака́рставы (неадуш.) псеўдака́рставага (адуш.)	псеўдака́рставую	псеўдака́рставае	псеўдака́рставыя (неадуш.) псеўдака́рставых (адуш.)
Т.	псеўдака́рставым	псеўдака́рставай псеўдака́рставаю	псеўдака́рставым	псеўдака́рставымі
М.	псеўдака́рставым	псеўдака́рставай	псеўдака́рставым	псеўдака́рставых

Крыніцы: piskunou2012.

псеўдакіпя́чы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	псеўдакіпя́чы	псеўдакіпя́чая	псеўдакіпя́чае	псеўдакіпя́чыя
Р.	псеўдакіпя́чага	псеўдакіпя́чай псеўдакіпя́чае	псеўдакіпя́чага	псеўдакіпя́чых
Д.	псеўдакіпя́чаму	псеўдакіпя́чай	псеўдакіпя́чаму	псеўдакіпя́чым
В.	псеўдакіпя́чы (неадуш.) псеўдакіпя́чага (адуш.)	псеўдакіпя́чую	псеўдакіпя́чае	псеўдакіпя́чыя (неадуш.) псеўдакіпя́чых (адуш.)
Т.	псеўдакіпя́чым	псеўдакіпя́чай псеўдакіпя́чаю	псеўдакіпя́чым	псеўдакіпя́чымі
М.	псеўдакіпя́чым	псеўдакіпя́чай	псеўдакіпя́чым	псеўдакіпя́чых

Крыніцы: piskunou2012.

псеўдакіслата́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	псеўдакіслата́
Р.	псеўдакіслаты́
Д.	псеўдакіслаце́
В.	псеўдакіслату́
Т.	псеўдакіслато́й псеўдакіслато́ю
М.	псеўдакіслаце́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

псеўдакла́сік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

псеўдакласіцы́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

псеўдакласі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	псеўдакласі́чны	псеўдакласі́чная	псеўдакласі́чнае	псеўдакласі́чныя
Р.	псеўдакласі́чнага	псеўдакласі́чнай псеўдакласі́чнае	псеўдакласі́чнага	псеўдакласі́чных
Д.	псеўдакласі́чнаму	псеўдакласі́чнай	псеўдакласі́чнаму	псеўдакласі́чным
В.	псеўдакласі́чны (неадуш.) псеўдакласі́чнага (адуш.)	псеўдакласі́чную	псеўдакласі́чнае	псеўдакласі́чныя (неадуш.) псеўдакласі́чных (адуш.)
Т.	псеўдакласі́чным	псеўдакласі́чнай псеўдакласі́чнаю	псеўдакласі́чным	псеўдакласі́чнымі
М.	псеўдакласі́чным	псеўдакласі́чнай	псеўдакласі́чным	псеўдакласі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

псеўдако́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

псеўдакульту́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	псеўдакульту́ра
Р.	псеўдакульту́ры
Д.	псеўдакульту́ры
В.	псеўдакульту́ру
Т.	псеўдакульту́рай псеўдакульту́раю
М.	псеўдакульту́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

псеўдакульту́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	псеўдакульту́рны	псеўдакульту́рная	псеўдакульту́рнае	псеўдакульту́рныя
Р.	псеўдакульту́рнага	псеўдакульту́рнай псеўдакульту́рнае	псеўдакульту́рнага	псеўдакульту́рных
Д.	псеўдакульту́рнаму	псеўдакульту́рнай	псеўдакульту́рнаму	псеўдакульту́рным
В.	псеўдакульту́рны (неадуш.) псеўдакульту́рнага (адуш.)	псеўдакульту́рную	псеўдакульту́рнае	псеўдакульту́рныя (неадуш.) псеўдакульту́рных (адуш.)
Т.	псеўдакульту́рным	псеўдакульту́рнай псеўдакульту́рнаю	псеўдакульту́рным	псеўдакульту́рнымі
М.	псеўдакульту́рным	псеўдакульту́рнай	псеўдакульту́рным	псеўдакульту́рных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum