Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

псеўдамедыцы́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	псеўдамедыцы́нскі	псеўдамедыцы́нская	псеўдамедыцы́нскае	псеўдамедыцы́нскія
Р.	псеўдамедыцы́нскага	псеўдамедыцы́нскай псеўдамедыцы́нскае	псеўдамедыцы́нскага	псеўдамедыцы́нскіх
Д.	псеўдамедыцы́нскаму	псеўдамедыцы́нскай	псеўдамедыцы́нскаму	псеўдамедыцы́нскім
В.	псеўдамедыцы́нскі (неадуш.) псеўдамедыцы́нскага (адуш.)	псеўдамедыцы́нскую	псеўдамедыцы́нскае	псеўдамедыцы́нскія (неадуш.) псеўдамедыцы́нскіх (адуш.)
Т.	псеўдамедыцы́нскім	псеўдамедыцы́нскай псеўдамедыцы́нскаю	псеўдамедыцы́нскім	псеўдамедыцы́нскімі
М.	псеўдамедыцы́нскім	псеўдамедыцы́нскай	псеўдамедыцы́нскім	псеўдамедыцы́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

псеўдамі́ксіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

псеўданава́тарства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

псеўданаву́ка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	псеўданаву́ка
Р.	псеўданаву́кі
Д.	псеўданаву́цы
В.	псеўданаву́ку
Т.	псеўданаву́кай псеўданаву́каю
М.	псеўданаву́цы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

псеўданавуко́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
псеўданавуко́ва	-	-

псеўданавуко́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

псеўданавуко́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	псеўданавуко́вы	псеўданавуко́вая	псеўданавуко́вае	псеўданавуко́выя
Р.	псеўданавуко́вага	псеўданавуко́вай псеўданавуко́вае	псеўданавуко́вага	псеўданавуко́вых
Д.	псеўданавуко́ваму	псеўданавуко́вай	псеўданавуко́ваму	псеўданавуко́вым
В.	псеўданавуко́вы (неадуш.) псеўданавуко́вага (адуш.)	псеўданавуко́вую	псеўданавуко́вае	псеўданавуко́выя (неадуш.) псеўданавуко́вых (адуш.)
Т.	псеўданавуко́вым	псеўданавуко́вай псеўданавуко́ваю	псеўданавуко́вым	псеўданавуко́вымі
М.	псеўданавуко́вым	псеўданавуко́вай	псеўданавуко́вым	псеўданавуко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

псеўданарма́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	псеўданарма́льны	псеўданарма́льная	псеўданарма́льнае	псеўданарма́льныя
Р.	псеўданарма́льнага	псеўданарма́льнай псеўданарма́льнае	псеўданарма́льнага	псеўданарма́льных
Д.	псеўданарма́льнаму	псеўданарма́льнай	псеўданарма́льнаму	псеўданарма́льным
В.	псеўданарма́льны (неадуш.) псеўданарма́льнага (адуш.)	псеўданарма́льную	псеўданарма́льнае	псеўданарма́льныя (неадуш.) псеўданарма́льных (адуш.)
Т.	псеўданарма́льным	псеўданарма́льнай псеўданарма́льнаю	псеўданарма́льным	псеўданарма́льнымі
М.	псеўданарма́льным	псеўданарма́льнай	псеўданарма́льным	псеўданарма́льных

Крыніцы: piskunou2012.

псеўданаро́днасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

псеўданаро́дны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	псеўданаро́дны	псеўданаро́дная	псеўданаро́днае	псеўданаро́дныя
Р.	псеўданаро́днага	псеўданаро́днай псеўданаро́днае	псеўданаро́днага	псеўданаро́дных
Д.	псеўданаро́днаму	псеўданаро́днай	псеўданаро́днаму	псеўданаро́дным
В.	псеўданаро́дны (неадуш.) псеўданаро́днага (адуш.)	псеўданаро́дную	псеўданаро́днае	псеўданаро́дныя (неадуш.) псеўданаро́дных (адуш.)
Т.	псеўданаро́дным	псеўданаро́днай псеўданаро́днаю	псеўданаро́дным	псеўданаро́днымі
М.	псеўданаро́дным	псеўданаро́днай	псеўданаро́дным	псеўданаро́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Verbum