Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілортуыэюя’
бвгдеёжзклмнрстфхцшя

фі́лум

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фі́лум фі́лумы
Р. фі́лума фі́лумаў
Д. фі́луму фі́лумам
В. фі́лум фі́лумы
Т. фі́лумам фі́лумамі
М. фі́луме фі́лумах

Крыніцы: piskunou2012.

філумені́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. філумені́ст філумені́сты
Р. філумені́ста філумені́стаў
Д. філумені́сту філумені́стам
В. філумені́ста філумені́стаў
Т. філумені́стам філумені́стамі
М. філумені́сце філумені́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

філумені́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. філумені́стка філумені́сткі
Р. філумені́сткі філумені́стак
Д. філумені́стцы філумені́сткам
В. філумені́стку філумені́стак
Т. філумені́сткай
філумені́сткаю		 філумені́сткамі
М. філумені́стцы філумені́стках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

філумені́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. філумені́сцкі філумені́сцкая філумені́сцкае філумені́сцкія
Р. філумені́сцкага філумені́сцкай
філумені́сцкае		 філумені́сцкага філумені́сцкіх
Д. філумені́сцкаму філумені́сцкай філумені́сцкаму філумені́сцкім
В. філумені́сцкі
філумені́сцкага		 філумені́сцкую філумені́сцкае філумені́сцкія
Т. філумені́сцкім філумені́сцкай
філумені́сцкаю		 філумені́сцкім філумені́сцкімі
М. філумені́сцкім філумені́сцкай філумені́сцкім філумені́сцкіх

Крыніцы: tsblm1996.

філумені́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. філумені́я
Р. філумені́і
Д. філумені́і
В. філумені́ю
Т. філумені́яй
філумені́яю
М. філумені́і

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

філфа́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. філфа́к
Р. філфа́ка
Д. філфа́ку
В. філфа́к
Т. філфа́кам
М. філфа́ку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012.

філфа́каўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. філфа́каўка філфа́каўкі
Р. філфа́каўкі філфа́кавак
Д. філфа́каўцы філфа́каўкам
В. філфа́каўку філфа́кавак
Т. філфа́каўкай
філфа́каўкаю		 філфа́каўкамі
М. філфа́каўцы філфа́каўках

Крыніцы: piskunou2012.

філфа́каўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. філфа́каўскі філфа́каўская філфа́каўскае філфа́каўскія
Р. філфа́каўскага філфа́каўскай
філфа́каўскае		 філфа́каўскага філфа́каўскіх
Д. філфа́каўскаму філфа́каўскай філфа́каўскаму філфа́каўскім
В. філфа́каўскі (неадуш.)
філфа́каўскага (адуш.)		 філфа́каўскую філфа́каўскае філфа́каўскія (неадуш.)
філфа́каўскіх (адуш.)
Т. філфа́каўскім філфа́каўскай
філфа́каўскаю		 філфа́каўскім філфа́каўскімі
М. філфа́каўскім філфа́каўскай філфа́каўскім філфа́каўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

фільдэко́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. фільдэко́с
Р. фільдэко́су
Д. фільдэко́су
В. фільдэко́с
Т. фільдэко́сам
М. фільдэко́се

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

фільдэко́савы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фільдэко́савы фільдэко́савая фільдэко́савае фільдэко́савыя
Р. фільдэко́савага фільдэко́савай
фільдэко́савае		 фільдэко́савага фільдэко́савых
Д. фільдэко́саваму фільдэко́савай фільдэко́саваму фільдэко́савым
В. фільдэко́савы (неадуш.)
фільдэко́савага (адуш.)		 фільдэко́савую фільдэко́савае фільдэко́савыя (неадуш.)
фільдэко́савых (адуш.)
Т. фільдэко́савым фільдэко́савай
фільдэко́саваю		 фільдэко́савым фільдэко́савымі
М. фільдэко́савым фільдэко́савай фільдэко́савым фільдэко́савых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.