валачы́ся
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
валаку́ся |
валачо́мся |
| 2-я ас. |
валачэ́шся |
валачаце́ся |
| 3-я ас. |
валачэ́цца |
валаку́цца |
| Прошлы час |
| м. |
вало́кся |
валаклі́ся |
| ж. |
валакла́ся |
| н. |
валакло́ся |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
валачы́ся |
валачы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вало́чачыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
валачы́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
валачу́ся |
вало́чымся |
| 2-я ас. |
вало́чышся |
вало́чыцеся |
| 3-я ас. |
вало́чыцца |
вало́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
валачы́ўся |
валачы́ліся |
| ж. |
валачы́лася |
| н. |
валачы́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
валачы́ся |
валачы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вало́чачыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
валачы́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
валачу́ |
вало́чым |
| 2-я ас. |
вало́чыш |
вало́чыце |
| 3-я ас. |
вало́чыць |
вало́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
валачы́ў |
валачы́лі |
| ж. |
валачы́ла |
| н. |
валачы́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
валачы́ |
валачы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вало́чачы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
валачэ́бнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
валачэ́бнік |
валачэ́бнікі |
| Р. |
валачэ́бніка |
валачэ́бнікаў |
| Д. |
валачэ́бніку |
валачэ́бнікам |
| В. |
валачэ́бніка |
валачэ́бнікаў |
| Т. |
валачэ́бнікам |
валачэ́бнікамі |
| М. |
валачэ́бніку |
валачэ́бніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
валачэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
валачэ́нне |
| Р. |
валачэ́ння |
| Д. |
валачэ́нню |
| В. |
валачэ́нне |
| Т. |
валачэ́ннем |
| М. |
валачэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ва́лашанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ва́лашанне |
| Р. |
ва́лашання |
| Д. |
ва́лашанню |
| В. |
ва́лашанне |
| Т. |
ва́лашаннем |
| М. |
ва́лашанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
вала́шка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вала́шка |
вала́шкі |
| Р. |
вала́шкі |
вала́шак |
| Д. |
вала́шцы |
вала́шкам |
| В. |
вала́шку |
вала́шак |
| Т. |
вала́шкай вала́шкаю |
вала́шкамі |
| М. |
вала́шцы |
вала́шках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
вала́шскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вала́шскі |
вала́шская |
вала́шскае |
вала́шскія |
| Р. |
вала́шскага |
вала́шскай вала́шскае |
вала́шскага |
вала́шскіх |
| Д. |
вала́шскаму |
вала́шскай |
вала́шскаму |
вала́шскім |
| В. |
вала́шскі (неадуш.) вала́шскага (адуш.) |
вала́шскую |
вала́шскае |
вала́шскія (неадуш.) вала́шскіх (адуш.) |
| Т. |
вала́шскім |
вала́шскай вала́шскаю |
вала́шскім |
вала́шскімі |
| М. |
вала́шскім |
вала́шскай |
вала́шскім |
вала́шскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.