прысму́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысму́чаны |
прысму́чаная |
прысму́чанае |
прысму́чаныя |
| Р. |
прысму́чанага |
прысму́чанай прысму́чанае |
прысму́чанага |
прысму́чаных |
| Д. |
прысму́чанаму |
прысму́чанай |
прысму́чанаму |
прысму́чаным |
| В. |
прысму́чаны (неадуш.) прысму́чанага (адуш.) |
прысму́чаную |
прысму́чанае |
прысму́чаныя (неадуш.) прысму́чаных (адуш.) |
| Т. |
прысму́чаным |
прысму́чанай прысму́чанаю |
прысму́чаным |
прысму́чанымі |
| М. |
прысму́чаным |
прысму́чанай |
прысму́чаным |
прысму́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысму́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прысму́чванне |
| Р. |
прысму́чвання |
| Д. |
прысму́чванню |
| В. |
прысму́чванне |
| Т. |
прысму́чваннем |
| М. |
прысму́чванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысму́чваць
‘крыху засмучаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысму́чваю |
прысму́чваем |
| 2-я ас. |
прысму́чваеш |
прысму́чваеце |
| 3-я ас. |
прысму́чвае |
прысму́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прысму́чваў |
прысму́чвалі |
| ж. |
прысму́чвала |
| н. |
прысму́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысму́чвай |
прысму́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прысму́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысмыле́ць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прысмыле́е |
прысмыле́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прысмыле́ў |
прысмыле́лі |
| ж. |
прысмыле́ла |
| н. |
прысмыле́ла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Пры́сна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пры́сна |
| Р. |
Пры́сна |
| Д. |
Пры́сну |
| В. |
Пры́сна |
| Т. |
Пры́снам |
| М. |
Пры́сне |
прыснасці́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыснашчу́ся |
прыснасці́мся |
| 2-я ас. |
прыснасці́шся |
прыснасціце́ся |
| 3-я ас. |
прыснасці́цца |
прыснасця́цца |
| Прошлы час |
| м. |
прыснасці́ўся |
прыснасці́ліся |
| ж. |
прыснасці́лася |
| н. |
прыснасці́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыснасці́ся |
прыснасці́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыснасці́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыснасці́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыснашчу́ся |
прысна́сцімся |
| 2-я ас. |
прысна́сцішся |
прысна́сціцеся |
| 3-я ас. |
прысна́сціцца |
прысна́сцяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыснасці́ўся |
прыснасці́ліся |
| ж. |
прыснасці́лася |
| н. |
прыснасці́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыснасці́ся |
прыснасці́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыснасці́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.