прыснё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыснё́ны |
прыснё́ная |
прыснё́нае |
прыснё́ныя |
| Р. |
прыснё́нага |
прыснё́най прыснё́нае |
прыснё́нага |
прыснё́ных |
| Д. |
прыснё́наму |
прыснё́най |
прыснё́наму |
прыснё́ным |
| В. |
прыснё́ны (неадуш.) прыснё́нага (адуш.) |
прыснё́ную |
прыснё́нае |
прыснё́ныя (неадуш.) прыснё́ных (адуш.) |
| Т. |
прыснё́ным |
прыснё́най прыснё́наю |
прыснё́ным |
прыснё́нымі |
| М. |
прыснё́ным |
прыснё́най |
прыснё́ным |
прыснё́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысні́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысню́ся |
прысні́мся |
| 2-я ас. |
прысні́шся |
прысніце́ся |
| 3-я ас. |
прысні́цца |
прысня́цца |
| Прошлы час |
| м. |
прысні́ўся |
прысні́ліся |
| ж. |
прысні́лася |
| н. |
прысні́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прысні́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прысні́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысню́ |
прысні́м |
| 2-я ас. |
прысні́ш |
прысніце́ |
| 3-я ас. |
прысні́ць |
прысня́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прысні́ў |
прысні́лі |
| ж. |
прысні́ла |
| н. |
прысні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысні́ |
прысні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прысні́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Прысно́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Прысно́ |
| Р. |
Прысна́ |
| Д. |
Прысну́ |
| В. |
Прысно́ |
| Т. |
Прысно́м |
| М. |
Прысне́ |
прысну́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысну́ |
прыснё́м |
| 2-я ас. |
прысне́ш |
прысняце́ |
| 3-я ас. |
прысне́ |
прысну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прысну́ў |
прысну́лі |
| ж. |
прысну́ла |
| н. |
прысну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысні́ |
прысні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прысну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысо́лены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысо́лены |
прысо́леная |
прысо́ленае |
прысо́леныя |
| Р. |
прысо́ленага |
прысо́ленай прысо́ленае |
прысо́ленага |
прысо́леных |
| Д. |
прысо́ленаму |
прысо́ленай |
прысо́ленаму |
прысо́леным |
| В. |
прысо́лены (неадуш.) прысо́ленага (адуш.) |
прысо́леную |
прысо́ленае |
прысо́леныя (неадуш.) прысо́леных (адуш.) |
| Т. |
прысо́леным |
прысо́ленай прысо́ленаю |
прысо́леным |
прысо́ленымі |
| М. |
прысо́леным |
прысо́ленай |
прысо́леным |
прысо́леных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.