прырубі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырублю́ |
прыру́бім |
| 2-я ас. |
прыру́біш |
прыру́біце |
| 3-я ас. |
прыру́біць |
прыру́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
прырубі́ў |
прырубі́лі |
| ж. |
прырубі́ла |
| н. |
прырубі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырубі́ |
прырубі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прырубі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыру́бка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыру́бка |
| Р. |
прыру́бкі |
| Д. |
прыру́бцы |
| В. |
прыру́бку |
| Т. |
прыру́бкай прыру́бкаю |
| М. |
прыру́бцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прыру́блены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыру́блены |
прыру́бленая |
прыру́бленае |
прыру́бленыя |
| Р. |
прыру́бленага |
прыру́бленай прыру́бленае |
прыру́бленага |
прыру́бленых |
| Д. |
прыру́бленаму |
прыру́бленай |
прыру́бленаму |
прыру́бленым |
| В. |
прыру́блены (неадуш.) прыру́бленага (адуш.) |
прыру́бленую |
прыру́бленае |
прыру́бленыя (неадуш.) прыру́бленых (адуш.) |
| Т. |
прыру́бленым |
прыру́бленай прыру́бленаю |
прыру́бленым |
прыру́бленымі |
| М. |
прыру́бленым |
прыру́бленай |
прыру́бленым |
прыру́бленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыру́блены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыру́блены |
прыру́бленая |
прыру́бленае |
прыру́бленыя |
| Р. |
прыру́бленага |
прыру́бленай прыру́бленае |
прыру́бленага |
прыру́бленых |
| Д. |
прыру́бленаму |
прыру́бленай |
прыру́бленаму |
прыру́бленым |
| В. |
прыру́блены (неадуш.) прыру́бленага (адуш.) |
прыру́бленую |
прыру́бленае |
прыру́бленыя (неадуш.) прыру́бленых (адуш.) |
| Т. |
прыру́бленым |
прыру́бленай прыру́бленаю |
прыру́бленым |
прыру́бленымі |
| М. |
прыру́бленым |
прыру́бленай |
прыру́бленым |
прыру́бленых |
Кароткая форма: прыру́блена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыру́бліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыру́бліванне |
| Р. |
прыру́блівання |
| Д. |
прыру́бліванню |
| В. |
прыру́бліванне |
| Т. |
прыру́бліваннем |
| М. |
прыру́бліванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прыру́блівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыру́бліваецца |
прыру́бліваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыру́бліваўся |
прыру́бліваліся |
| ж. |
прыру́блівалася |
| н. |
прыру́блівалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыру́бліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыру́бліваю |
прыру́бліваем |
| 2-я ас. |
прыру́бліваеш |
прыру́бліваеце |
| 3-я ас. |
прыру́блівае |
прыру́бліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыру́бліваў |
прыру́блівалі |
| ж. |
прыру́блівала |
| н. |
прыру́блівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыру́блівай |
прыру́блівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыру́бліваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыру́лены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыру́лены |
прыру́леная |
прыру́ленае |
прыру́леныя |
| Р. |
прыру́ленага |
прыру́ленай прыру́ленае |
прыру́ленага |
прыру́леных |
| Д. |
прыру́ленаму |
прыру́ленай |
прыру́ленаму |
прыру́леным |
| В. |
прыру́лены (неадуш.) прыру́ленага (адуш.) |
прыру́леную |
прыру́ленае |
прыру́леныя (неадуш.) прыру́леных (адуш.) |
| Т. |
прыру́леным |
прыру́ленай прыру́ленаю |
прыру́леным |
прыру́ленымі |
| М. |
прыру́леным |
прыру́ленай |
прыру́леным |
прыру́леных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыру́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыру́лены |
прыру́леная |
прыру́ленае |
прыру́леныя |
| Р. |
прыру́ленага |
прыру́ленай прыру́ленае |
прыру́ленага |
прыру́леных |
| Д. |
прыру́ленаму |
прыру́ленай |
прыру́ленаму |
прыру́леным |
| В. |
прыру́лены (неадуш.) прыру́ленага (адуш.) |
прыру́леную |
прыру́ленае |
прыру́леныя (неадуш.) прыру́леных (адуш.) |
| Т. |
прыру́леным |
прыру́ленай прыру́ленаю |
прыру́леным |
прыру́ленымі |
| М. |
прыру́леным |
прыру́ленай |
прыру́леным |
прыру́леных |
Кароткая форма: прыру́лена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прырулі́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырулю́ |
прырулі́м |
| 2-я ас. |
прырулі́ш |
прыруліце́ |
| 3-я ас. |
прырулі́ць |
прыруля́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прырулі́ў |
прырулі́лі |
| ж. |
прырулі́ла |
| н. |
прырулі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырулі́ |
прырулі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прырулі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.