апо́ўзаць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апо́ўзаю |
апо́ўзаем |
| 2-я ас. |
апо́ўзаеш |
апо́ўзаеце |
| 3-я ас. |
апо́ўзае |
апо́ўзаюць |
| Прошлы час |
| м. |
апо́ўзаў |
апо́ўзалі |
| ж. |
апо́ўзала |
| н. |
апо́ўзала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апо́ўзай |
апо́ўзайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апо́ўзаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апо́ўзваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апо́ўзваю |
апо́ўзваем |
| 2-я ас. |
апо́ўзваеш |
апо́ўзваеце |
| 3-я ас. |
апо́ўзвае |
апо́ўзваюць |
| Прошлы час |
| м. |
апо́ўзваў |
апо́ўзвалі |
| ж. |
апо́ўзвала |
| н. |
апо́ўзвала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апо́ўзваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апо́ўзень
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апо́ўзень |
апо́ўзні |
| Р. |
апо́ўзня |
апо́ўзняў |
| Д. |
апо́ўзню |
апо́ўзням |
| В. |
апо́ўзень |
апо́ўзні |
| Т. |
апо́ўзнем |
апо́ўзнямі |
| М. |
апо́ўзні |
апо́ўзнях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апо́ўзіна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апо́ўзіна |
апо́ўзіны |
| Р. |
апо́ўзіны |
апо́ўзін |
| Д. |
апо́ўзіне |
апо́ўзінам |
| В. |
апо́ўзіну |
апо́ўзіны |
| Т. |
апо́ўзінай апо́ўзінаю |
апо́ўзінамі |
| М. |
апо́ўзіне |
апо́ўзінах |
Крыніцы:
piskunou2012.
апо́ўзіны
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
апо́ўзіны |
| Р. |
апо́ўзін |
| Д. |
апо́ўзінам |
| В. |
апо́ўзіны |
| Т. |
апо́ўзінамі |
| М. |
апо́ўзінах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апо́ўзласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апо́ўзласць |
| Р. |
апо́ўзласці |
| Д. |
апо́ўзласці |
| В. |
апо́ўзласць |
| Т. |
апо́ўзласцю |
| М. |
апо́ўзласці |
Крыніцы:
piskunou2012.
апо́ўзлік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апо́ўзлік |
апо́ўзлікі |
| Р. |
апо́ўзліка |
апо́ўзлікаў |
| Д. |
апо́ўзліку |
апо́ўзлікам |
| В. |
апо́ўзліка |
апо́ўзлікаў |
| Т. |
апо́ўзлікам |
апо́ўзлікамі |
| М. |
апо́ўзліку |
апо́ўзліках |
Крыніцы:
piskunou2012.
апо́ўзліца
‘жан. да апоўзлік - немаўля, карапуз’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апо́ўзліца |
апо́ўзліцы |
| Р. |
апо́ўзліцы |
апо́ўзліц |
| Д. |
апо́ўзліцы |
апо́ўзліцам |
| В. |
апо́ўзліцу |
апо́ўзліц |
| Т. |
апо́ўзліцай апо́ўзліцаю |
апо́ўзліцамі |
| М. |
апо́ўзліцы |
апо́ўзліцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
апо́ўзлы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апо́ўзлы |
апо́ўзлая |
апо́ўзлае |
апо́ўзлыя |
| Р. |
апо́ўзлага |
апо́ўзлай апо́ўзлае |
апо́ўзлага |
апо́ўзлых |
| Д. |
апо́ўзламу |
апо́ўзлай |
апо́ўзламу |
апо́ўзлым |
| В. |
апо́ўзлы (неадуш.) апо́ўзлага (адуш.) |
апо́ўзлую |
апо́ўзлае |
апо́ўзлыя (неадуш.) апо́ўзлых (адуш.) |
| Т. |
апо́ўзлым |
апо́ўзлай апо́ўзлаю |
апо́ўзлым |
апо́ўзлымі |
| М. |
апо́ўзлым |
апо́ўзлай |
апо́ўзлым |
апо́ўзлых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апо́ўзневы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апо́ўзневы |
апо́ўзневая |
апо́ўзневае |
апо́ўзневыя |
| Р. |
апо́ўзневага |
апо́ўзневай апо́ўзневае |
апо́ўзневага |
апо́ўзневых |
| Д. |
апо́ўзневаму |
апо́ўзневай |
апо́ўзневаму |
апо́ўзневым |
| В. |
апо́ўзневы (неадуш.) апо́ўзневага (адуш.) |
апо́ўзневую |
апо́ўзневае |
апо́ўзневыя (неадуш.) апо́ўзневых (адуш.) |
| Т. |
апо́ўзневым |
апо́ўзневай апо́ўзневаю |
апо́ўзневым |
апо́ўзневымі |
| М. |
апо́ўзневым |
апо́ўзневай |
апо́ўзневым |
апо́ўзневых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.