прыарандава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыарандава́ны |
прыарандава́ная |
прыарандава́нае |
прыарандава́ныя |
| Р. |
прыарандава́нага |
прыарандава́най
прыарандава́нае |
прыарандава́нага |
прыарандава́ных |
| Д. |
прыарандава́наму |
прыарандава́най |
прыарандава́наму |
прыарандава́ным |
| В. |
прыарандава́ны (неадуш.)
прыарандава́нага (адуш.) |
прыарандава́ную |
прыарандава́нае |
прыарандава́ныя (неадуш.)
прыарандава́ных (адуш.) |
| Т. |
прыарандава́ным |
прыарандава́най
прыарандава́наю |
прыарандава́ным |
прыарандава́нымі |
| М. |
прыарандава́ным |
прыарандава́най |
прыарандава́ным |
прыарандава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прыарандава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыарандава́ны |
прыарандава́ная |
прыарандава́нае |
прыарандава́ныя |
| Р. |
прыарандава́нага |
прыарандава́най
прыарандава́нае |
прыарандава́нага |
прыарандава́ных |
| Д. |
прыарандава́наму |
прыарандава́най |
прыарандава́наму |
прыарандава́ным |
| В. |
прыарандава́ны (неадуш.)
прыарандава́нага (адуш.) |
прыарандава́ную |
прыарандава́нае |
прыарандава́ныя (неадуш.)
прыарандава́ных (адуш.) |
| Т. |
прыарандава́ным |
прыарандава́най
прыарандава́наю |
прыарандава́ным |
прыарандава́нымі |
| М. |
прыарандава́ным |
прыарандава́най |
прыарандава́ным |
прыарандава́ных |
Кароткая форма: прыарандава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прыарандава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыаранду́ю |
прыаранду́ем |
| 2-я ас. |
прыаранду́еш |
прыаранду́еце |
| 3-я ас. |
прыаранду́е |
прыаранду́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыарандава́ў |
прыарандава́лі |
| ж. |
прыарандава́ла |
| н. |
прыарандава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыаранду́й |
прыаранду́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прыарандава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыарандо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыарандо́ўваю |
прыарандо́ўваем |
| 2-я ас. |
прыарандо́ўваеш |
прыарандо́ўваеце |
| 3-я ас. |
прыарандо́ўвае |
прыарандо́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыарандо́ўваў |
прыарандо́ўвалі |
| ж. |
прыарандо́ўвала |
| н. |
прыарандо́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыарандо́ўвай |
прыарандо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прыарандо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыара́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыара́ны |
прыара́ная |
прыара́нае |
прыара́ныя |
| Р. |
прыара́нага |
прыара́най
прыара́нае |
прыара́нага |
прыара́ных |
| Д. |
прыара́наму |
прыара́най |
прыара́наму |
прыара́ным |
| В. |
прыара́ны (неадуш.)
прыара́нага (адуш.) |
прыара́ную |
прыара́нае |
прыара́ныя (неадуш.)
прыара́ных (адуш.) |
| Т. |
прыара́ным |
прыара́най
прыара́наю |
прыара́ным |
прыара́нымі |
| М. |
прыара́ным |
прыара́най |
прыара́ным |
прыара́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыара́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыара́ны |
прыара́ная |
прыара́нае |
прыара́ныя |
| Р. |
прыара́нага |
прыара́най
прыара́нае |
прыара́нага |
прыара́ных |
| Д. |
прыара́наму |
прыара́най |
прыара́наму |
прыара́ным |
| В. |
прыара́ны (неадуш.)
прыара́нага (адуш.) |
прыара́ную |
прыара́нае |
прыара́ныя (неадуш.)
прыара́ных (адуш.) |
| Т. |
прыара́ным |
прыара́най
прыара́наю |
прыара́ным |
прыара́нымі |
| М. |
прыара́ным |
прыара́най |
прыара́ным |
прыара́ных |
Кароткая форма: прыара́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыара́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыару́ |
прыаро́м |
| 2-я ас. |
прыарэ́ш |
прыараце́ |
| 3-я ас. |
прыарэ́ |
прыару́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыара́ў |
прыара́лі |
| ж. |
прыара́ла |
| н. |
прыара́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыары́ |
прыары́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прыара́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыарка́нены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыарка́нены |
прыарка́неная |
прыарка́ненае |
прыарка́неныя |
| Р. |
прыарка́ненага |
прыарка́ненай
прыарка́ненае |
прыарка́ненага |
прыарка́неных |
| Д. |
прыарка́ненаму |
прыарка́ненай |
прыарка́ненаму |
прыарка́неным |
| В. |
прыарка́нены (неадуш.)
прыарка́ненага (адуш.) |
прыарка́неную |
прыарка́ненае |
прыарка́неныя (неадуш.)
прыарка́неных (адуш.) |
| Т. |
прыарка́неным |
прыарка́ненай
прыарка́ненаю |
прыарка́неным |
прыарка́ненымі |
| М. |
прыарка́неным |
прыарка́ненай |
прыарка́неным |
прыарка́неных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыарка́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыарка́нены |
прыарка́неная |
прыарка́ненае |
прыарка́неныя |
| Р. |
прыарка́ненага |
прыарка́ненай
прыарка́ненае |
прыарка́ненага |
прыарка́неных |
| Д. |
прыарка́ненаму |
прыарка́ненай |
прыарка́ненаму |
прыарка́неным |
| В. |
прыарка́нены (неадуш.)
прыарка́ненага (адуш.) |
прыарка́неную |
прыарка́ненае |
прыарка́неныя (неадуш.)
прыарка́неных (адуш.) |
| Т. |
прыарка́неным |
прыарка́ненай
прыарка́ненаю |
прыарка́неным |
прыарка́ненымі |
| М. |
прыарка́неным |
прыарка́ненай |
прыарка́неным |
прыарка́неных |
Кароткая форма: прыарка́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыарка́ніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыарка́ню |
прыарка́нім |
| 2-я ас. |
прыарка́ніш |
прыарка́ніце |
| 3-я ас. |
прыарка́ніць |
прыарка́няць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыарка́ніў |
прыарка́нілі |
| ж. |
прыарка́ніла |
| н. |
прыарка́ніла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыарка́нь |
прыарка́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прыарка́ніўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.