прыа́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыа́п |
прыа́пы |
| Р. |
прыа́па |
прыа́паў |
| Д. |
прыа́пу |
прыа́пам |
| В. |
прыа́п |
прыа́пы |
| Т. |
прыа́пам |
прыа́памі |
| М. |
прыа́пе |
прыа́пах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыапрана́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыапрана́ю |
прыапрана́ем |
| 2-я ас. |
прыапрана́еш |
прыапрана́еце |
| 3-я ас. |
прыапрана́е |
прыапрана́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыапрана́ў |
прыапрана́лі |
| ж. |
прыапрана́ла |
| н. |
прыапрана́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыапрана́й |
прыапрана́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прыапрана́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыапрану́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыапрану́ся |
прыапранё́мся |
| 2-я ас. |
прыапране́шся |
прыапраняце́ся |
| 3-я ас. |
прыапране́цца |
прыапрану́цца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыапрану́ўся |
прыапрану́ліся |
| ж. |
прыапрану́лася |
| н. |
прыапрану́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыапрані́ся |
прыапрані́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прыапрану́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыапрану́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыапрану́ |
прыапранё́м |
| 2-я ас. |
прыапране́ш |
прыапраняце́ |
| 3-я ас. |
прыапране́ |
прыапрану́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыапрану́ў |
прыапрану́лі |
| ж. |
прыапрану́ла |
| н. |
прыапрану́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыапрані́ |
прыапрані́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прыапрану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыапулі́да
‘марская жывёла з групы ніжэйшых чарвякоў’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыапулі́да |
прыапулі́ды |
| Р. |
прыапулі́ды |
прыапулі́д |
| Д. |
прыапулі́дзе |
прыапулі́дам |
| В. |
прыапулі́ду |
прыапулі́д |
| Т. |
прыапулі́дай
прыапулі́даю |
прыапулі́дамі |
| М. |
прыапулі́дзе |
прыапулі́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыапу́шчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыапу́шчаны |
прыапу́шчаная |
прыапу́шчанае |
прыапу́шчаныя |
| Р. |
прыапу́шчанага |
прыапу́шчанай
прыапу́шчанае |
прыапу́шчанага |
прыапу́шчаных |
| Д. |
прыапу́шчанаму |
прыапу́шчанай |
прыапу́шчанаму |
прыапу́шчаным |
| В. |
прыапу́шчаны (неадуш.)
прыапу́шчанага (адуш.) |
прыапу́шчаную |
прыапу́шчанае |
прыапу́шчаныя (неадуш.)
прыапу́шчаных (адуш.) |
| Т. |
прыапу́шчаным |
прыапу́шчанай
прыапу́шчанаю |
прыапу́шчаным |
прыапу́шчанымі |
| М. |
прыапу́шчаным |
прыапу́шчанай |
прыапу́шчаным |
прыапу́шчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.