прыапу́шчаны
прыметнік, адносны
| прыапу́шчаны | прыапу́шчаная | прыапу́шчанае | прыапу́шчаныя | |
| прыапу́шчанага | прыапу́шчанай прыапу́шчанае |
прыапу́шчанага | прыапу́шчаных | |
| прыапу́шчанаму | прыапу́шчанай | прыапу́шчанаму | прыапу́шчаным | |
| прыапу́шчаны ( прыапу́шчанага ( |
прыапу́шчаную | прыапу́шчанае | прыапу́шчаныя ( прыапу́шчаных ( |
|
| прыапу́шчаным | прыапу́шчанай прыапу́шчанаю |
прыапу́шчаным | прыапу́шчанымі | |
| прыапу́шчаным | прыапу́шчанай | прыапу́шчаным | прыапу́шчаных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)