прашурава́ць
‘ачысціць, адскрэбці што-небудзь і без прамога дапаўнення; прабегчы пэўны час або пэўную адлегласць (кіламетр) і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашуру́ю |
прашуру́ем |
| 2-я ас. |
прашуру́еш |
прашуру́еце |
| 3-я ас. |
прашуру́е |
прашуру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прашурава́ў |
прашурава́лі |
| ж. |
прашурава́ла |
| н. |
прашурава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашуру́й |
прашуру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашурава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прашурхаце́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашурхачу́ |
прашурхаці́м |
| 2-я ас. |
прашурхаці́ш |
прашурхаціце́ |
| 3-я ас. |
прашурхаці́ць |
прашурхаця́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прашурхаце́ў |
прашурхаце́лі |
| ж. |
прашурхаце́ла |
| н. |
прашурхаце́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашурхаце́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прашуршэ́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашуршу́ |
прашуршы́м |
| 2-я ас. |
прашуршы́ш |
прашуршыце́ |
| 3-я ас. |
прашуршы́ць |
прашурша́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прашуршэ́ў |
прашуршэ́лі |
| ж. |
прашуршэ́ла |
| н. |
прашуршэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашуршы́ |
прашуршы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашуршэ́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пра́шча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пра́шча |
пра́шчы |
| Р. |
пра́шчы |
пра́шчаў |
| Д. |
пра́шчы |
пра́шчам |
| В. |
пра́шчу |
пра́шчы |
| Т. |
пра́шчай пра́шчаю |
пра́шчамі |
| М. |
пра́шчы |
пра́шчах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прашчабята́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашчабячу́ |
прашчабе́чам |
| 2-я ас. |
прашчабе́чаш |
прашчабе́чаце |
| 3-я ас. |
прашчабе́ча |
прашчабе́чуць |
| Прошлы час |
| м. |
прашчабята́ў |
прашчабята́лі |
| ж. |
прашчабята́ла |
| н. |
прашчабята́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашчабята́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прашчападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прашчападо́бны |
прашчападо́бная |
прашчападо́бнае |
прашчападо́бныя |
| Р. |
прашчападо́бнага |
прашчападо́бнай прашчападо́бнае |
прашчападо́бнага |
прашчападо́бных |
| Д. |
прашчападо́бнаму |
прашчападо́бнай |
прашчападо́бнаму |
прашчападо́бным |
| В. |
прашчападо́бны (неадуш.) прашчападо́бнага (адуш.) |
прашчападо́бную |
прашчападо́бнае |
прашчападо́бныя (неадуш.) прашчападо́бных (адуш.) |
| Т. |
прашчападо́бным |
прашчападо́бнай прашчападо́бнаю |
прашчападо́бным |
прашчападо́бнымі |
| М. |
прашчападо́бным |
прашчападо́бнай |
прашчападо́бным |
прашчападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
пра́шчнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пра́шчнік |
пра́шчнікі |
| Р. |
пра́шчніка |
пра́шчнікаў |
| Д. |
пра́шчніку |
пра́шчнікам |
| В. |
пра́шчніка |
пра́шчнікаў |
| Т. |
пра́шчнікам |
пра́шчнікамі |
| М. |
пра́шчніку |
пра́шчніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
прашчо́ўкнуць
‘зафіксаваць што-небудзь у фотаздымку’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашчо́ўкну |
прашчо́ўкнем |
| 2-я ас. |
прашчо́ўкнеш |
прашчо́ўкнеце |
| 3-я ас. |
прашчо́ўкне |
прашчо́ўкнуць |
| Прошлы час |
| м. |
прашчо́ўкнуў |
прашчо́ўкнулі |
| ж. |
прашчо́ўкнула |
| н. |
прашчо́ўкнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашчо́ўкні |
прашчо́ўкніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашчо́ўкнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прашчу́паны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прашчу́паны |
прашчу́паная |
прашчу́панае |
прашчу́паныя |
| Р. |
прашчу́панага |
прашчу́панай прашчу́панае |
прашчу́панага |
прашчу́паных |
| Д. |
прашчу́панаму |
прашчу́панай |
прашчу́панаму |
прашчу́паным |
| В. |
прашчу́паны (неадуш.) прашчу́панага (адуш.) |
прашчу́паную |
прашчу́панае |
прашчу́паныя (неадуш.) прашчу́паных (адуш.) |
| Т. |
прашчу́паным |
прашчу́панай прашчу́панаю |
прашчу́паным |
прашчу́панымі |
| М. |
прашчу́паным |
прашчу́панай |
прашчу́паным |
прашчу́паных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прашчу́паны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прашчу́паны |
прашчу́паная |
прашчу́панае |
прашчу́паныя |
| Р. |
прашчу́панага |
прашчу́панай прашчу́панае |
прашчу́панага |
прашчу́паных |
| Д. |
прашчу́панаму |
прашчу́панай |
прашчу́панаму |
прашчу́паным |
| В. |
прашчу́паны (неадуш.) прашчу́панага (адуш.) |
прашчу́паную |
прашчу́панае |
прашчу́паныя (неадуш.) прашчу́паных (адуш.) |
| Т. |
прашчу́паным |
прашчу́панай прашчу́панаю |
прашчу́паным |
прашчу́панымі |
| М. |
прашчу́паным |
прашчу́панай |
прашчу́паным |
прашчу́паных |
Кароткая форма: прашчу́пана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.