прачу́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прачу́ты |
прачу́тая |
прачу́тае |
прачу́тыя |
| Р. |
прачу́тага |
прачу́тай прачу́тае |
прачу́тага |
прачу́тых |
| Д. |
прачу́таму |
прачу́тай |
прачу́таму |
прачу́тым |
| В. |
прачу́ты (неадуш.) прачу́тага (адуш.) |
прачу́тую |
прачу́тае |
прачу́тыя (неадуш.) прачу́тых (адуш.) |
| Т. |
прачу́тым |
прачу́тай прачу́таю |
прачу́тым |
прачу́тымі |
| М. |
прачу́тым |
прачу́тай |
прачу́тым |
прачу́тых |
Кароткая форма: прачу́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прачуха́нец
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прачуха́нец |
прачуха́нцы |
| Р. |
прачуха́нцу |
прачуха́нцаў |
| Д. |
прачуха́нцу |
прачуха́нцам |
| В. |
прачуха́нец |
прачуха́нцы |
| Т. |
прачуха́нцам |
прачуха́нцамі |
| М. |
прачуха́нцу |
прачуха́нцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прачуха́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прачуха́нка |
прачуха́нкі |
| Р. |
прачуха́нкі |
прачуха́нак |
| Д. |
прачуха́нцы |
прачуха́нкам |
| В. |
прачуха́нку |
прачуха́нкі |
| Т. |
прачуха́нкай прачуха́нкаю |
прачуха́нкамі |
| М. |
прачуха́нцы |
прачуха́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прачуха́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прачуха́нне |
| Р. |
прачуха́ння |
| Д. |
прачуха́нню |
| В. |
прачуха́нне |
| Т. |
прачуха́ннем |
| М. |
прачуха́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прачу́хацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прачу́хаюся |
прачу́хаемся |
| 2-я ас. |
прачу́хаешся |
прачу́хаецеся |
| 3-я ас. |
прачу́хаецца |
прачу́хаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прачу́хаўся |
прачу́халіся |
| ж. |
прачу́халася |
| н. |
прачу́халася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прачу́хайся |
прачу́хайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прачу́хаўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прачуха́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прачуха́юся |
прачуха́емся |
| 2-я ас. |
прачуха́ешся |
прачуха́ецеся |
| 3-я ас. |
прачуха́ецца |
прачуха́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прачуха́ўся |
прачуха́ліся |
| ж. |
прачуха́лася |
| н. |
прачуха́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прачуха́йся |
прачуха́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прачуха́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прачу́хаць
‘працверазіць каго-небудзь, што-небудзь; прайсці пэўны час або пэўную адлегласць (кіламетр) і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прачу́хаю |
прачу́хаем |
| 2-я ас. |
прачу́хаеш |
прачу́хаеце |
| 3-я ас. |
прачу́хае |
прачу́хаюць |
| Прошлы час |
| м. |
прачу́хаў |
прачу́халі |
| ж. |
прачу́хала |
| н. |
прачу́хала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прачу́хай |
прачу́хайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прачу́хаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прачуха́ць
‘працверажаць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прачуха́ю |
прачуха́ем |
| 2-я ас. |
прачуха́еш |
прачуха́еце |
| 3-я ас. |
прачуха́е |
прачуха́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прачуха́ў |
прачуха́лі |
| ж. |
прачуха́ла |
| н. |
прачуха́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прачуха́й |
прачуха́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прачуха́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прачу́хвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прачу́хваюся |
прачу́хваемся |
| 2-я ас. |
прачу́хваешся |
прачу́хваецеся |
| 3-я ас. |
прачу́хваецца |
прачу́хваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прачу́хваўся |
прачу́хваліся |
| ж. |
прачу́хвалася |
| н. |
прачу́хвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прачу́хвайся |
прачу́хвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прачу́хваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прачу́хваць
‘працвярэжваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прачу́хваю |
прачу́хваем |
| 2-я ас. |
прачу́хваеш |
прачу́хваеце |
| 3-я ас. |
прачу́хвае |
прачу́хваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прачу́хваў |
прачу́хвалі |
| ж. |
прачу́хвала |
| н. |
прачу́хвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прачу́хвай |
прачу́хвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прачу́хваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.