прафадука́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прафадука́цыя |
| Р. |
прафадука́цыі |
| Д. |
прафадука́цыі |
| В. |
прафадука́цыю |
| Т. |
прафадука́цыяй
прафадука́цыяю |
| М. |
прафадука́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012.
прафа́за
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прафа́за |
прафа́зы |
| Р. |
прафа́зы |
прафа́з |
| Д. |
прафа́зе |
прафа́зам |
| В. |
прафа́зу |
прафа́зы |
| Т. |
прафа́зай
прафа́заю |
прафа́замі |
| М. |
прафа́зе |
прафа́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прафактыві́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прафактыві́ст |
прафактыві́сты |
| Р. |
прафактыві́ста |
прафактыві́стаў |
| Д. |
прафактыві́сту |
прафактыві́стам |
| В. |
прафактыві́ста |
прафактыві́стаў |
| Т. |
прафактыві́стам |
прафактыві́стамі |
| М. |
прафактыві́сце |
прафактыві́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прафактыві́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прафактыві́стка |
прафактыві́сткі |
| Р. |
прафактыві́сткі |
прафактыві́стак |
| Д. |
прафактыві́стцы |
прафактыві́сткам |
| В. |
прафактыві́стку |
прафактыві́стак |
| Т. |
прафактыві́сткай
прафактыві́сткаю |
прафактыві́сткамі |
| М. |
прафактыві́стцы |
прафактыві́стках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прафакты́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прафакты́ў |
прафакты́вы |
| Р. |
прафакты́ву |
прафакты́ваў |
| Д. |
прафакты́ву |
прафакты́вам |
| В. |
прафакты́ў |
прафакты́вы |
| Т. |
прафакты́вам |
прафакты́вамі |
| М. |
прафакты́ве |
прафакты́вах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прафа́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прафа́н |
прафа́ны |
| Р. |
прафа́на |
прафа́наў |
| Д. |
прафа́ну |
прафа́нам |
| В. |
прафа́на |
прафа́наў |
| Т. |
прафа́нам |
прафа́намі |
| М. |
прафа́не |
прафа́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прафанава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прафанава́нне |
| Р. |
прафанава́ння |
| Д. |
прафанава́нню |
| В. |
прафанава́нне |
| Т. |
прафанава́ннем |
| М. |
прафанава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прафанава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прафанава́ны |
прафанава́ная |
прафанава́нае |
прафанава́ныя |
| Р. |
прафанава́нага |
прафанава́най
прафанава́нае |
прафанава́нага |
прафанава́ных |
| Д. |
прафанава́наму |
прафанава́най |
прафанава́наму |
прафанава́ным |
| В. |
прафанава́ны (неадуш.)
прафанава́нага (адуш.) |
прафанава́ную |
прафанава́нае |
прафанава́ныя (неадуш.)
прафанава́ных (адуш.) |
| Т. |
прафанава́ным |
прафанава́най
прафанава́наю |
прафанава́ным |
прафанава́нымі |
| М. |
прафанава́ным |
прафанава́най |
прафанава́ным |
прафанава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прафанава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прафанава́ны |
прафанава́ная |
прафанава́нае |
прафанава́ныя |
| Р. |
прафанава́нага |
прафанава́най
прафанава́нае |
прафанава́нага |
прафанава́ных |
| Д. |
прафанава́наму |
прафанава́най |
прафанава́наму |
прафанава́ным |
| В. |
прафанава́ны (неадуш.)
прафанава́нага (адуш.) |
прафанава́ную |
прафанава́нае |
прафанава́ныя (неадуш.)
прафанава́ных (адуш.) |
| Т. |
прафанава́ным |
прафанава́най
прафанава́наю |
прафанава́ным |
прафанава́нымі |
| М. |
прафанава́ным |
прафанава́най |
прафанава́ным |
прафанава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.