прафактыві́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| прафактыві́стка | прафактыві́сткі | |
| прафактыві́сткі | прафактыві́стак | |
| прафактыві́стцы | прафактыві́сткам | |
| прафактыві́стку | прафактыві́стак | |
| прафактыві́сткай прафактыві́сткаю |
прафактыві́сткамі | |
| прафактыві́стцы | прафактыві́стках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)