прапрацо́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапрацо́ваны |
прапрацо́ваная |
прапрацо́ванае |
прапрацо́ваныя |
| Р. |
прапрацо́ванага |
прапрацо́ванай прапрацо́ванае |
прапрацо́ванага |
прапрацо́ваных |
| Д. |
прапрацо́ванаму |
прапрацо́ванай |
прапрацо́ванаму |
прапрацо́ваным |
| В. |
прапрацо́ваны прапрацо́ванага |
прапрацо́ваную |
прапрацо́ванае |
прапрацо́ваныя прапрацо́ваных |
| Т. |
прапрацо́ваным |
прапрацо́ванай прапрацо́ванаю |
прапрацо́ваным |
прапрацо́ванымі |
| М. |
прапрацо́ваным |
прапрацо́ванай |
прапрацо́ваным |
прапрацо́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
прапрацо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапрацо́ваны |
прапрацо́ваная |
прапрацо́ванае |
прапрацо́ваныя |
| Р. |
прапрацо́ванага |
прапрацо́ванай прапрацо́ванае |
прапрацо́ванага |
прапрацо́ваных |
| Д. |
прапрацо́ванаму |
прапрацо́ванай |
прапрацо́ванаму |
прапрацо́ваным |
| В. |
прапрацо́ваны прапрацо́ванага |
прапрацо́ваную |
прапрацо́ванае |
прапрацо́ваныя прапрацо́ваных |
| Т. |
прапрацо́ваным |
прапрацо́ванай прапрацо́ванаю |
прапрацо́ваным |
прапрацо́ванымі |
| М. |
прапрацо́ваным |
прапрацо́ванай |
прапрацо́ваным |
прапрацо́ваных |
Кароткая форма: прапрацо́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
прапрацо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прапрацо́ўванне |
| Р. |
прапрацо́ўвання |
| Д. |
прапрацо́ўванню |
| В. |
прапрацо́ўванне |
| Т. |
прапрацо́ўваннем |
| М. |
прапрацо́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапрацо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прапрацо́ўваецца |
прапрацо́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прапрацо́ўваўся |
прапрацо́ўваліся |
| ж. |
прапрацо́ўвалася |
| н. |
прапрацо́ўвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапрацо́ўваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапрацо́ўваю |
прапрацо́ўваем |
| 2-я ас. |
прапрацо́ўваеш |
прапрацо́ўваеце |
| 3-я ас. |
прапрацо́ўвае |
прапрацо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прапрацо́ўваў |
прапрацо́ўвалі |
| ж. |
прапрацо́ўвала |
| н. |
прапрацо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапрацо́ўвай |
прапрацо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прапрацо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапрацо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прапрацо́ўка |
| Р. |
прапрацо́ўкі |
| Д. |
прапрацо́ўцы |
| В. |
прапрацо́ўку |
| Т. |
прапрацо́ўкай прапрацо́ўкаю |
| М. |
прапрацо́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапра́шчур
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапра́шчур |
прапра́шчуры |
| Р. |
прапра́шчура |
прапра́шчураў |
| Д. |
прапра́шчуру |
прапра́шчурам |
| В. |
прапра́шчура |
прапра́шчураў |
| Т. |
прапра́шчурам |
прапра́шчурамі |
| М. |
прапра́шчуру |
прапра́шчурах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапры́шчыць
‘прапячы што-небудзь і без прамога дапаўнення (прапрышчыць у печы)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапры́шчу |
прапры́шчым |
| 2-я ас. |
прапры́шчыш |
прапры́шчыце |
| 3-я ас. |
прапры́шчыць |
прапры́шчаць |
| Прошлы час |
| м. |
прапры́шчыў |
прапры́шчылі |
| ж. |
прапры́шчыла |
| н. |
прапры́шчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапры́шчы |
прапры́шчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прапры́шчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапрыярэцэ́птар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапрыярэцэ́птар |
прапрыярэцэ́птары |
| Р. |
прапрыярэцэ́птара |
прапрыярэцэ́птараў |
| Д. |
прапрыярэцэ́птару |
прапрыярэцэ́птарам |
| В. |
прапрыярэцэ́птар |
прапрыярэцэ́птары |
| Т. |
прапрыярэцэ́птарам |
прапрыярэцэ́птарамі |
| М. |
прапрыярэцэ́птары |
прапрыярэцэ́птарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапрыяцэ́птар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапрыяцэ́птар |
прапрыяцэ́птары |
| Р. |
прапрыяцэ́птара |
прапрыяцэ́птараў |
| Д. |
прапрыяцэ́птару |
прапрыяцэ́птарам |
| В. |
прапрыяцэ́птар |
прапрыяцэ́птары |
| Т. |
прапрыяцэ́птарам |
прапрыяцэ́птарамі |
| М. |
прапрыяцэ́птары |
прапрыяцэ́птарах |
Крыніцы:
piskunou2012.