Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

прамы́ліць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прамы́лю прамы́лім
2-я ас. прамы́ліш прамы́ліце
3-я ас. прамы́ліць прамы́ляць
Прошлы час
м. прамы́ліў прамы́лілі
ж. прамы́ліла
н. прамы́ліла
Загадны лад
2-я ас. прамы́ль прамы́льце
Дзеепрыслоўе
прош. час прамы́ліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прамы́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прамы́лка прамы́лкі
Р. прамы́лкі прамы́лак
Д. прамы́лцы прамы́лкам
В. прамы́лку прамы́лкі
Т. прамы́лкай
прамы́лкаю		 прамы́лкамі
М. прамы́лцы прамы́лках

Крыніцы: piskunou2012.

прамы́львацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прамы́льваецца прамы́льваюцца
Прошлы час
м. прамы́льваўся прамы́льваліся
ж. прамы́львалася
н. прамы́львалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час прамы́льваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

прамы́льваць

‘апрацоўваць што-небудзь мылам’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прамы́льваю прамы́льваем
2-я ас. прамы́льваеш прамы́льваеце
3-я ас. прамы́львае прамы́льваюць
Прошлы час
м. прамы́льваў прамы́львалі
ж. прамы́львала
н. прамы́львала
Загадны лад
2-я ас. прамы́львай прамы́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прамы́льваючы

Крыніцы: piskunou2012.

прамы́ркнуць

‘ціха прарыкаць; працадзіць праз зубы што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прамы́ркну прамы́ркнем
2-я ас. прамы́ркнеш прамы́ркнеце
3-я ас. прамы́ркне прамы́ркнуць
Прошлы час
м. прамы́ркнуў прамы́ркнулі
ж. прамы́ркнула
н. прамы́ркнула
Загадны лад
2-я ас. прамы́ркні прамы́ркніце
Дзеепрыслоўе
прош. час прамы́ркнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прамы́сл

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прамы́сл прамы́слы
Р. прамы́слу прамы́слаў
Д. прамы́слу прамы́слам
В. прамы́сл прамы́слы
Т. прамы́слам прамы́сламі
М. прамы́сле прамы́слах

Крыніцы: piskunou2012.

прамыславі́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прамыславі́к прамыславікі́
Р. прамыславіка́ прамыславіко́ў
Д. прамыславіку́ прамыславіка́м
В. прамыславіка́ прамыславіко́ў
Т. прамыславіко́м прамыславіка́мі
М. прамыславіку́ прамыславіка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

прамысло́ва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прамысло́ва - -

Крыніцы: piskunou2012.

прамысло́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прамысло́васць
Р. прамысло́васці
Д. прамысло́васці
В. прамысло́васць
Т. прамысло́васцю
М. прамысло́васці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прамысло́ва-вугляно́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прамысло́ва-вугляно́сны прамысло́ва-вугляно́сная прамысло́ва-вугляно́снае прамысло́ва-вугляно́сныя
Р. прамысло́ва-вугляно́снага прамысло́ва-вугляно́снай
прамысло́ва-вугляно́снае		 прамысло́ва-вугляно́снага прамысло́ва-вугляно́сных
Д. прамысло́ва-вугляно́снаму прамысло́ва-вугляно́снай прамысло́ва-вугляно́снаму прамысло́ва-вугляно́сным
В. прамысло́ва-вугляно́сны (неадуш.)
прамысло́ва-вугляно́снага (адуш.)		 прамысло́ва-вугляно́сную прамысло́ва-вугляно́снае прамысло́ва-вугляно́сныя (неадуш.)
прамысло́ва-вугляно́сных (адуш.)
Т. прамысло́ва-вугляно́сным прамысло́ва-вугляно́снай
прамысло́ва-вугляно́снаю		 прамысло́ва-вугляно́сным прамысло́ва-вугляно́снымі
М. прамысло́ва-вугляно́сным прамысло́ва-вугляно́снай прамысло́ва-вугляно́сным прамысло́ва-вугляно́сных

Крыніцы: piskunou2012.