прамурлы́каны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прамурлы́каны |
прамурлы́каная |
прамурлы́канае |
прамурлы́каныя |
| Р. |
прамурлы́канага |
прамурлы́канай
прамурлы́канае |
прамурлы́канага |
прамурлы́каных |
| Д. |
прамурлы́канаму |
прамурлы́канай |
прамурлы́канаму |
прамурлы́каным |
| В. |
прамурлы́каны (неадуш.)
прамурлы́канага (адуш.) |
прамурлы́каную |
прамурлы́канае |
прамурлы́каныя (неадуш.)
прамурлы́каных (адуш.) |
| Т. |
прамурлы́каным |
прамурлы́канай
прамурлы́канаю |
прамурлы́каным |
прамурлы́канымі |
| М. |
прамурлы́каным |
прамурлы́канай |
прамурлы́каным |
прамурлы́каных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамурлы́каць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамурлы́каю |
прамурлы́каем |
| 2-я ас. |
прамурлы́каеш |
прамурлы́каеце |
| 3-я ас. |
прамурлы́кае |
прамурлы́каюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прамурлы́каў |
прамурлы́калі |
| ж. |
прамурлы́кала |
| н. |
прамурлы́кала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прамурлы́кай |
прамурлы́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прамурлы́каўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праму́чаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праму́чаны |
праму́чаная |
праму́чанае |
праму́чаныя |
| Р. |
праму́чанага |
праму́чанай
праму́чанае |
праму́чанага |
праму́чаных |
| Д. |
праму́чанаму |
праму́чанай |
праму́чанаму |
праму́чаным |
| В. |
праму́чаны (неадуш.)
праму́чанага (адуш.) |
праму́чаную |
праму́чанае |
праму́чаныя (неадуш.)
праму́чаных (адуш.) |
| Т. |
праму́чаным |
праму́чанай
праму́чанаю |
праму́чаным |
праму́чанымі |
| М. |
праму́чаным |
праму́чанай |
праму́чаным |
праму́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
праму́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праму́чаны |
праму́чаная |
праму́чанае |
праму́чаныя |
| Р. |
праму́чанага |
праму́чанай
праму́чанае |
праму́чанага |
праму́чаных |
| Д. |
праму́чанаму |
праму́чанай |
праму́чанаму |
праму́чаным |
| В. |
праму́чаны (неадуш.)
праму́чанага (адуш.) |
праму́чаную |
праму́чанае |
праму́чаныя (неадуш.)
праму́чаных (адуш.) |
| Т. |
праму́чаным |
праму́чанай
праму́чанаю |
праму́чаным |
праму́чанымі |
| М. |
праму́чаным |
праму́чанай |
праму́чаным |
праму́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
праму́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праму́чаны |
праму́чаная |
праму́чанае |
праму́чаныя |
| Р. |
праму́чанага |
праму́чанай
праму́чанае |
праму́чанага |
праму́чаных |
| Д. |
праму́чанаму |
праму́чанай |
праму́чанаму |
праму́чаным |
| В. |
праму́чаны (неадуш.)
праму́чанага (адуш.) |
праму́чаную |
праму́чанае |
праму́чаныя (неадуш.)
праму́чаных (адуш.) |
| Т. |
праму́чаным |
праму́чанай
праму́чанаю |
праму́чаным |
праму́чанымі |
| М. |
праму́чаным |
праму́чанай |
праму́чаным |
праму́чаных |
Кароткая форма: праму́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
праму́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праму́чуся |
праму́чымся |
| 2-я ас. |
праму́чышся |
праму́чыцеся |
| 3-я ас. |
праму́чыцца |
праму́чацца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
праму́чыўся |
праму́чыліся |
| ж. |
праму́чылася |
| н. |
праму́чылася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
праму́чыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праму́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праму́чу |
праму́чым |
| 2-я ас. |
праму́чыш |
праму́чыце |
| 3-я ас. |
праму́чыць |
праму́чаць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
праму́чыў |
праму́чылі |
| ж. |
праму́чыла |
| н. |
праму́чыла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
праму́ч |
праму́чце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
праму́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прамуштрава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прамуштрава́ны |
прамуштрава́ная |
прамуштрава́нае |
прамуштрава́ныя |
| Р. |
прамуштрава́нага |
прамуштрава́най
прамуштрава́нае |
прамуштрава́нага |
прамуштрава́ных |
| Д. |
прамуштрава́наму |
прамуштрава́най |
прамуштрава́наму |
прамуштрава́ным |
| В. |
прамуштрава́ны (неадуш.)
прамуштрава́нага (адуш.) |
прамуштрава́ную |
прамуштрава́нае |
прамуштрава́ныя (неадуш.)
прамуштрава́ных (адуш.) |
| Т. |
прамуштрава́ным |
прамуштрава́най
прамуштрава́наю |
прамуштрава́ным |
прамуштрава́нымі |
| М. |
прамуштрава́ным |
прамуштрава́най |
прамуштрава́ным |
прамуштрава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прамуштрава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прамуштрава́ны |
прамуштрава́ная |
прамуштрава́нае |
прамуштрава́ныя |
| Р. |
прамуштрава́нага |
прамуштрава́най
прамуштрава́нае |
прамуштрава́нага |
прамуштрава́ных |
| Д. |
прамуштрава́наму |
прамуштрава́най |
прамуштрава́наму |
прамуштрава́ным |
| В. |
прамуштрава́ны (неадуш.)
прамуштрава́нага (адуш.) |
прамуштрава́ную |
прамуштрава́нае |
прамуштрава́ныя (неадуш.)
прамуштрава́ных (адуш.) |
| Т. |
прамуштрава́ным |
прамуштрава́най
прамуштрава́наю |
прамуштрава́ным |
прамуштрава́нымі |
| М. |
прамуштрава́ным |
прамуштрава́най |
прамуштрава́ным |
прамуштрава́ных |
Кароткая форма: прамуштрава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.