прамільгну́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамільгну́ |
прамільгнё́м |
| 2-я ас. |
прамільгне́ш |
прамільгняце́ |
| 3-я ас. |
прамільгне́ |
прамільгну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прамільгну́ў |
прамільгну́лі |
| ж. |
прамільгну́ла |
| н. |
прамільгну́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прамільгну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прамі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прамі́н |
прамі́ны |
| Р. |
прамі́ну |
прамі́наў |
| Д. |
прамі́ну |
прамі́нам |
| В. |
прамі́н |
прамі́ны |
| Т. |
прамі́нам |
прамі́намі |
| М. |
прамі́не |
прамі́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
праміна́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
праміна́ецца |
праміна́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
праміна́ўся |
праміна́ліся |
| ж. |
праміна́лася |
| н. |
праміна́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праміна́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праміна́ю |
праміна́ем |
| 2-я ас. |
праміна́еш |
праміна́еце |
| 3-я ас. |
праміна́е |
праміна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
праміна́ў |
праміна́лі |
| ж. |
праміна́ла |
| н. |
праміна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праміна́й |
праміна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
праміна́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
прамі́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прамі́нка |
| Р. |
прамі́нкі |
| Д. |
прамі́нцы |
| В. |
прамі́нку |
| Т. |
прамі́нкай прамі́нкаю |
| М. |
прамі́нцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
праміну́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праміну́ты |
праміну́тая |
праміну́тае |
праміну́тыя |
| Р. |
праміну́тага |
праміну́тай праміну́тае |
праміну́тага |
праміну́тых |
| Д. |
праміну́таму |
праміну́тай |
праміну́таму |
праміну́тым |
| В. |
праміну́ты (неадуш.) праміну́тага (адуш.) |
праміну́тую |
праміну́тае |
праміну́тыя (неадуш.) праміну́тых (адуш.) |
| Т. |
праміну́тым |
праміну́тай праміну́таю |
праміну́тым |
праміну́тымі |
| М. |
праміну́тым |
праміну́тай |
праміну́тым |
праміну́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
праміну́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праміну́ты |
праміну́тая |
праміну́тае |
праміну́тыя |
| Р. |
праміну́тага |
праміну́тай праміну́тае |
праміну́тага |
праміну́тых |
| Д. |
праміну́таму |
праміну́тай |
праміну́таму |
праміну́тым |
| В. |
праміну́ты (неадуш.) праміну́тага (адуш.) |
праміну́тую |
праміну́тае |
праміну́тыя (неадуш.) праміну́тых (адуш.) |
| Т. |
праміну́тым |
праміну́тай праміну́таю |
праміну́тым |
праміну́тымі |
| М. |
праміну́тым |
праміну́тай |
праміну́тым |
праміну́тых |
Кароткая форма: праміну́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.