прамі́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| прамі́нка | |
| прамі́нкі | |
| прамі́нцы | |
| прамі́нку | |
| прамі́нкай прамі́нкаю |
|
| прамі́нцы |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)