праме́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праме́нне |
| Р. |
праме́ння |
| Д. |
праме́нню |
| В. |
праме́нне |
| Т. |
праме́ннем |
| М. |
праме́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праме́ннік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праме́ннік |
праме́ннікі |
| Р. |
праме́нніка |
праме́ннікаў |
| Д. |
праме́нніку |
праме́ннікам |
| В. |
праме́ннік |
праме́ннікі |
| Т. |
праме́ннікам |
праме́ннікамі |
| М. |
праме́нніку |
праме́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
праме́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праме́нніца |
праме́нніцы |
| Р. |
праме́нніцы |
праме́нніц |
| Д. |
праме́нніцы |
праме́нніцам |
| В. |
праме́нніцу |
праме́нніц |
| Т. |
праме́нніцай
праме́нніцаю |
праме́нніцамі |
| М. |
праме́нніцы |
праме́нніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
праме́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праме́нны |
праме́нная |
праме́ннае |
праме́нныя |
| Р. |
праме́ннага |
праме́ннай
праме́ннае |
праме́ннага |
праме́нных |
| Д. |
праме́ннаму |
праме́ннай |
праме́ннаму |
праме́нным |
| В. |
праме́нны (неадуш.)
праме́ннага (адуш.) |
праме́нную |
праме́ннае |
праме́нныя (неадуш.)
праме́нных (адуш.) |
| Т. |
праме́нным |
праме́ннай
праме́ннаю |
праме́нным |
праме́ннымі |
| М. |
праме́нным |
праме́ннай |
праме́нным |
праме́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праме́нь
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праме́нь |
праме́ні
прамяні́ |
| Р. |
праме́ня |
прамянёў
праме́няў |
| Д. |
праме́ню |
праме́ням
прамяня́м |
| В. |
праме́нь |
прамяні́
праме́ні |
| Т. |
праме́нем |
праме́нямі
прамяня́мі |
| М. |
праме́ні |
праме́нях
прамяня́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Праме́нь
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Праме́нь |
| Р. |
Праме́ня |
| Д. |
Праме́ню |
| В. |
Праме́нь |
| Т. |
Праме́нем |
| М. |
Праме́ні |
праме́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праме́ньванне |
| Р. |
праме́ньвання |
| Д. |
праме́ньванню |
| В. |
праме́ньванне |
| Т. |
праме́ньваннем |
| М. |
праме́ньванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
праме́ньвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
праме́ньваецца |
праме́ньваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
праме́ньваўся |
праме́ньваліся |
| ж. |
праме́ньвалася |
| н. |
праме́ньвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праме́ньваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праме́ньваю |
праме́ньваем |
| 2-я ас. |
праме́ньваеш |
праме́ньваеце |
| 3-я ас. |
праме́ньвае |
праме́ньваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
праме́ньваў |
праме́ньвалі |
| ж. |
праме́ньвала |
| н. |
праме́ньвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
праме́ньвай |
праме́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
праме́ньваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.