прама́цваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прама́цваю |
прама́цваем |
| 2-я ас. |
прама́цваеш |
прама́цваеце |
| 3-я ас. |
прама́цвае |
прама́цваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прама́цваў |
прама́цвалі |
| ж. |
прама́цвала |
| н. |
прама́цвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прама́цвай |
прама́цвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прама́цваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прамацё́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прамацё́к |
прамацё́кі |
| Р. |
прамацё́ку |
прамацё́каў |
| Д. |
прамацё́ку |
прамацё́кам |
| В. |
прамацё́к |
прамацё́кі |
| Т. |
прамацё́кам |
прамацё́камі |
| М. |
прамацё́ку |
прамацё́ках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прама́ці
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прама́ці |
прама́ці |
| Р. |
прама́ці |
прама́ці |
| Д. |
прама́ці |
прама́ці |
| В. |
прама́ці |
прама́ці |
| Т. |
прама́ці |
прама́ці |
| М. |
прама́ці |
прама́ці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
прамаці́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прамаці́раванне |
| Р. |
прамаці́равання |
| Д. |
прамаці́раванню |
| В. |
прамаці́раванне |
| Т. |
прамаці́раваннем |
| М. |
прамаці́раванні |
Крыніцы:
sbm2012.
прамацюка́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прамацюка́ны |
прамацюка́ная |
прамацюка́нае |
прамацюка́ныя |
| Р. |
прамацюка́нага |
прамацюка́най прамацюка́нае |
прамацюка́нага |
прамацюка́ных |
| Д. |
прамацюка́наму |
прамацюка́най |
прамацюка́наму |
прамацюка́ным |
| В. |
прамацюка́ны (неадуш.) прамацюка́нага (адуш.) |
прамацюка́ную |
прамацюка́нае |
прамацюка́ныя (неадуш.) прамацюка́ных (адуш.) |
| Т. |
прамацюка́ным |
прамацюка́най прамацюка́наю |
прамацюка́ным |
прамацюка́нымі |
| М. |
прамацюка́ным |
прамацюка́най |
прамацюка́ным |
прамацюка́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамацюка́ць
‘аблаяць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамацюка́ю |
прамацюка́ем |
| 2-я ас. |
прамацюка́еш |
прамацюка́еце |
| 3-я ас. |
прамацюка́е |
прамацюка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прамацюка́ў |
прамацюка́лі |
| ж. |
прамацюка́ла |
| н. |
прамацюка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прамацюка́й |
прамацюка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прамацюка́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамачы́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамачу́ся |
прамо́чымся |
| 2-я ас. |
прамо́чышся |
прамо́чыцеся |
| 3-я ас. |
прамо́чыцца |
прамо́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
прамачы́ўся |
прамачы́ліся |
| ж. |
прамачы́лася |
| н. |
прамачы́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прамачы́ся |
прамачы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прамачы́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.