Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

апано́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - апано́ўваем
2-я ас. - апано́ўваеце
3-я ас. апано́ўвае апано́ўваюць
Прошлы час
м. апано́ўваў апано́ўвалі
ж. апано́ўвала
н. апано́ўвала
Дзеепрыслоўе
цяп. час апано́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апанта́на

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
апанта́на апанта́ней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

апанта́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. апанта́насць
Р. апанта́насці
Д. апанта́насці
В. апанта́насць
Т. апанта́насцю
М. апанта́насці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апанта́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. апанта́нка апанта́нкі
Р. апанта́нкі апанта́нак
Д. апанта́нцы апанта́нкам
В. апанта́нку апанта́нак
Т. апанта́нкай
апанта́нкаю
апанта́нкамі
М. апанта́нцы апанта́нках

Крыніцы: piskunou2012.

апанта́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. апанта́нне
Р. апанта́ння
Д. апанта́нню
В. апанта́нне
Т. апанта́ннем
М. апанта́нні

Крыніцы: piskunou2012.

апанта́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апанта́ны апанта́ная апанта́нае апанта́ныя
Р. апанта́нага апанта́най
апанта́нае
апанта́нага апанта́ных
Д. апанта́наму апанта́най апанта́наму апанта́ным
В. апанта́ны (неадуш.)
апанта́нага (адуш.)
апанта́ную апанта́нае апанта́ныя (неадуш.)
апанта́ных (адуш.)
Т. апанта́ным апанта́най
апанта́наю
апанта́ным апанта́нымі
М. апанта́ным апанта́най апанта́ным апанта́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апанта́ны

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. ж. -
Н. апанта́ны апанта́ная апанта́ныя
Р. апанта́нага апанта́най апанта́ных
Д. апанта́наму апанта́най апанта́ным
В. апанта́нага апанта́ную апанта́ных
Т. апанта́ным апанта́най
апанта́наю
апанта́нымі
М. апанта́ным апанта́най апанта́ных

Крыніцы: tsblm1996, tsbm1984.

апанта́ць

‘захапіць, апанаваць, авалодаць (апантаць каго-небудзь, што-небудзь); зблытаць, збіць з панталыку каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апанта́ю апанта́ем
2-я ас. апанта́еш апанта́еце
3-я ас. апанта́е апанта́юць
Прошлы час
м. апанта́ў апанта́лі
ж. апанта́ла
н. апанта́ла
Загадны лад
2-я ас. апанта́й апанта́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час апанта́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

апану́раны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апану́раны апану́раная апану́ранае апану́раныя
Р. апану́ранага апану́ранай
апану́ранае
апану́ранага апану́раных
Д. апану́ранаму апану́ранай апану́ранаму апану́раным
В. апану́раны (неадуш.)
апану́ранага (адуш.)
апану́раную апану́ранае апану́раныя (неадуш.)
апану́раных (адуш.)
Т. апану́раным апану́ранай
апану́ранаю
апану́раным апану́ранымі
М. апану́раным апану́ранай апану́раным апану́раных

Крыніцы: piskunou2012.

апану́раны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апану́раны апану́раная апану́ранае апану́раныя
Р. апану́ранага апану́ранай
апану́ранае
апану́ранага апану́раных
Д. апану́ранаму апану́ранай апану́ранаму апану́раным
В. апану́раны (неадуш.)
апану́ранага (адуш.)
апану́раную апану́ранае апану́раныя (неадуш.)
апану́раных (адуш.)
Т. апану́раным апану́ранай
апану́ранаю
апану́раным апану́ранымі
М. апану́раным апану́ранай апану́раным апану́раных

Крыніцы: piskunou2012.