Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

апамі́ксіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. апамі́ксіс
Р. апамі́ксісу
Д. апамі́ксісу
В. апамі́ксіс
Т. апамі́ксісам
М. апамі́ксісе

Крыніцы: piskunou2012.

апа́мятавацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апа́мятуюся апа́мятуемся
2-я ас. апа́мятуешся апа́мятуецеся
3-я ас. апа́мятуецца апа́мятуюцца
Прошлы час
м. апа́мятаваўся апа́мятаваліся
ж. апа́мятавалася
н. апа́мятавалася
Загадны лад
2-я ас. апа́мятуйся апа́мятуйцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час апа́мятаваўшыся

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

апа́мятанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. апа́мятанне
Р. апа́мятання
Д. апа́мятанню
В. апа́мятанне
Т. апа́мятаннем
М. апа́мятанні

Крыніцы: piskunou2012.

апа́мятацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апа́мятаюся апа́мятаемся
2-я ас. апа́мятаешся апа́мятаецеся
3-я ас. апа́мятаецца апа́мятаюцца
Прошлы час
м. апа́мятаўся апа́мяталіся
ж. апа́мяталася
н. апа́мяталася
Загадны лад
2-я ас. апа́мятайся апа́мятайцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час апа́мятаўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апа́мятаць

‘прыйсці ў свядомасць, прывесці ў свядомасць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апа́мятаю апа́мятаем
2-я ас. апа́мятаеш апа́мятаеце
3-я ас. апа́мятае апа́мятаюць
Прошлы час
м. апа́мятаў апа́мяталі
ж. апа́мятала
н. апа́мятала
Загадны лад
2-я ас. апа́мятай апа́мятайце
Дзеепрыслоўе
прош. час апа́мятаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

апанава́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. апанава́насць
Р. апанава́насці
Д. апанава́насці
В. апанава́насць
Т. апанава́насцю
М. апанава́насці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

апанава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. апанава́нне
Р. апанава́ння
Д. апанава́нню
В. апанава́нне
Т. апанава́ннем
М. апанава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

апанава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апанава́ны апанава́ная апанава́нае апанава́ныя
Р. апанава́нага апанава́най
апанава́нае
апанава́нага апанава́ных
Д. апанава́наму апанава́най апанава́наму апанава́ным
В. апанава́ны (неадуш.)
апанава́нага (адуш.)
апанава́ную апанава́нае апанава́ныя (неадуш.)
апанава́ных (адуш.)
Т. апанава́ным апанава́най
апанава́наю
апанава́ным апанава́нымі
М. апанава́ным апанава́най апанава́ным апанава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

апанава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апанава́ны апанава́ная апанава́нае апанава́ныя
Р. апанава́нага апанава́най
апанава́нае
апанава́нага апанава́ных
Д. апанава́наму апанава́най апанава́наму апанава́ным
В. апанава́ны (неадуш.)
апанава́нага (адуш.)
апанава́ную апанава́нае апанава́ныя (неадуш.)
апанава́ных (адуш.)
Т. апанава́ным апанава́най
апанава́наю
апанава́ным апанава́нымі
М. апанава́ным апанава́най апанава́ным апанава́ных

Кароткая форма: апанава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апанава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. апану́ецца апану́юцца
Прошлы час
м. апанава́ўся апанава́ліся
ж. апанава́лася
н. апанава́лася

Крыніцы: piskunou2012.