апа́лы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апа́лы |
апа́лая |
апа́лае |
апа́лыя |
| Р. |
апа́лага |
апа́лай апа́лае |
апа́лага |
апа́лых |
| Д. |
апа́ламу |
апа́лай |
апа́ламу |
апа́лым |
| В. |
апа́лы (неадуш.) апа́лага (адуш.) |
апа́лую |
апа́лае |
апа́лыя (неадуш.) апа́лых (адуш.) |
| Т. |
апа́лым |
апа́лай апа́лаю |
апа́лым |
апа́лымі |
| М. |
апа́лым |
апа́лай |
апа́лым |
апа́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апа́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апа́льванне |
| Р. |
апа́львання |
| Д. |
апа́льванню |
| В. |
апа́льванне |
| Т. |
апа́льваннем |
| М. |
апа́льванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апа́львацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
апа́льваецца |
апа́льваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
апа́льваўся |
апа́льваліся |
| ж. |
апа́львалася |
| н. |
апа́львалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апа́льваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апа́льваю |
апа́льваем |
| 2-я ас. |
апа́льваеш |
апа́льваеце |
| 3-я ас. |
апа́львае |
апа́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
апа́льваў |
апа́львалі |
| ж. |
апа́львала |
| н. |
апа́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апа́львай |
апа́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апа́льваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апа́льнік
‘апальшчык - той, хто паліць печы ў службовым памяшканні або працуе ў кацельнай’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апа́льнік |
апа́льнікі |
| Р. |
апа́льніка |
апа́льнікаў |
| Д. |
апа́льніку |
апа́льнікам |
| В. |
апа́льніка |
апа́льнікаў |
| Т. |
апа́льнікам |
апа́льнікамі |
| М. |
апа́льніку |
апа́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
апа́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апа́льны |
апа́льная |
апа́льнае |
апа́льныя |
| Р. |
апа́льнага |
апа́льнай апа́льнае |
апа́льнага |
апа́льных |
| Д. |
апа́льнаму |
апа́льнай |
апа́льнаму |
апа́льным |
| В. |
апа́льны (неадуш.) апа́льнага (адуш.) |
апа́льную |
апа́льнае |
апа́льныя (неадуш.) апа́льных (адуш.) |
| Т. |
апа́льным |
апа́льнай апа́льнаю |
апа́льным |
апа́льнымі |
| М. |
апа́льным |
апа́льнай |
апа́льным |
апа́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апа́льня
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апа́льня |
апа́льні |
| Р. |
апа́льні |
апа́льняў |
| Д. |
апа́льні |
апа́льням |
| В. |
апа́льню |
апа́льні |
| Т. |
апа́льняй апа́льняю |
апа́льнямі |
| М. |
апа́льні |
апа́льнях |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апа́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апа́льшчык |
апа́льшчыкі |
| Р. |
апа́льшчыка |
апа́льшчыкаў |
| Д. |
апа́льшчыку |
апа́льшчыкам |
| В. |
апа́льшчыка |
апа́льшчыкаў |
| Т. |
апа́льшчыкам |
апа́льшчыкамі |
| М. |
апа́льшчыку |
апа́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апа́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апа́льшчыца |
апа́льшчыцы |
| Р. |
апа́льшчыцы |
апа́льшчыц |
| Д. |
апа́льшчыцы |
апа́льшчыцам |
| В. |
апа́льшчыцу |
апа́льшчыц |
| Т. |
апа́льшчыцай апа́льшчыцаю |
апа́льшчыцамі |
| М. |
апа́льшчыцы |
апа́льшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.