Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

апа́лы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апа́лы апа́лая апа́лае апа́лыя
Р. апа́лага апа́лай
апа́лае
апа́лага апа́лых
Д. апа́ламу апа́лай апа́ламу апа́лым
В. апа́лы (неадуш.)
апа́лага (адуш.)
апа́лую апа́лае апа́лыя (неадуш.)
апа́лых (адуш.)
Т. апа́лым апа́лай
апа́лаю
апа́лым апа́лымі
М. апа́лым апа́лай апа́лым апа́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апа́льванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. апа́льванне
Р. апа́львання
Д. апа́льванню
В. апа́льванне
Т. апа́льваннем
М. апа́льванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апа́львацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. апа́льваецца апа́льваюцца
Прошлы час
м. апа́льваўся апа́льваліся
ж. апа́львалася
н. апа́львалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апа́льваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. апа́льваю апа́льваем
2-я ас. апа́льваеш апа́льваеце
3-я ас. апа́львае апа́льваюць
Прошлы час
м. апа́льваў апа́львалі
ж. апа́львала
н. апа́львала
Загадны лад
2-я ас. апа́львай апа́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час апа́льваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апа́льнік

‘апальшчык - той, хто паліць печы ў службовым памяшканні або працуе ў кацельнай’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. апа́льнік апа́льнікі
Р. апа́льніка апа́льнікаў
Д. апа́льніку апа́льнікам
В. апа́льніка апа́льнікаў
Т. апа́льнікам апа́льнікамі
М. апа́льніку апа́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

апа́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апа́льны апа́льная апа́льнае апа́льныя
Р. апа́льнага апа́льнай
апа́льнае
апа́льнага апа́льных
Д. апа́льнаму апа́льнай апа́льнаму апа́льным
В. апа́льны (неадуш.)
апа́льнага (адуш.)
апа́льную апа́льнае апа́льныя (неадуш.)
апа́льных (адуш.)
Т. апа́льным апа́льнай
апа́льнаю
апа́льным апа́льнымі
М. апа́льным апа́льнай апа́льным апа́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апа́льня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. апа́льня апа́льні
Р. апа́льні апа́льняў
Д. апа́льні апа́льням
В. апа́льню апа́льні
Т. апа́льняй
апа́льняю
апа́льнямі
М. апа́льні апа́льнях

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апа́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. апа́льшчык апа́льшчыкі
Р. апа́льшчыка апа́льшчыкаў
Д. апа́льшчыку апа́льшчыкам
В. апа́льшчыка апа́льшчыкаў
Т. апа́льшчыкам апа́льшчыкамі
М. апа́льшчыку апа́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апа́льшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. апа́льшчыца апа́льшчыцы
Р. апа́льшчыцы апа́льшчыц
Д. апа́льшчыцы апа́льшчыцам
В. апа́льшчыцу апа́льшчыц
Т. апа́льшчыцай
апа́льшчыцаю
апа́льшчыцамі
М. апа́льшчыцы апа́льшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апа́льшчыцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апа́льшчыцкі апа́льшчыцкая апа́льшчыцкае апа́льшчыцкія
Р. апа́льшчыцкага апа́льшчыцкай
апа́льшчыцкае
апа́льшчыцкага апа́льшчыцкіх
Д. апа́льшчыцкаму апа́льшчыцкай апа́льшчыцкаму апа́льшчыцкім
В. апа́льшчыцкі
апа́льшчыцкага
апа́льшчыцкую апа́льшчыцкае апа́льшчыцкія
апа́льшчыцкіх
Т. апа́льшчыцкім апа́льшчыцкай
апа́льшчыцкаю
апа́льшчыцкім апа́льшчыцкімі
М. апа́льшчыцкім апа́льшчыцкай апа́льшчыцкім апа́льшчыцкіх

Крыніцы: tsblm1996.