пару́шыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пару́шу |
пару́шым |
| 2-я ас. |
пару́шыш |
пару́шыце |
| 3-я ас. |
пару́шыць |
пару́шаць |
| Прошлы час |
| м. |
пару́шыў |
пару́шылі |
| ж. |
пару́шыла |
| н. |
пару́шыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пару́ш |
пару́шце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пару́шыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парушы́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
парушу́ |
парушы́м |
| 2-я ас. |
парушы́ш |
парушыце́ |
| 3-я ас. |
парушы́ць |
паруша́ць |
| Прошлы час |
| м. |
парушы́ў |
парушы́лі |
| ж. |
парушы́ла |
| н. |
парушы́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
парушы́ |
парушы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
парушачы́ |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
парушэ́нец
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парушэ́нец |
| Р. |
парушэ́нцу |
| Д. |
парушэ́нцу |
| В. |
парушэ́нец |
| Т. |
парушэ́нцам |
| М. |
парушэ́нцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
парушэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парушэ́нне |
парушэ́нні |
| Р. |
парушэ́ння |
парушэ́нняў |
| Д. |
парушэ́нню |
парушэ́нням |
| В. |
парушэ́нне |
парушэ́нні |
| Т. |
парушэ́ннем |
парушэ́ннямі |
| М. |
парушэ́нні |
парушэ́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Парфе́навічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Парфе́навічы |
| Р. |
Парфе́навіч Парфе́навічаў |
| Д. |
Парфе́навічам |
| В. |
Парфе́навічы |
| Т. |
Парфе́навічамі |
| М. |
Парфе́навічах |
Парфе́наўцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Парфе́наўцы |
| Р. |
Парфе́наўцаў |
| Д. |
Парфе́наўцам |
| В. |
Парфе́наўцы |
| Т. |
Парфе́наўцамі |
| М. |
Парфе́наўцах |
Парфе́нкава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Парфе́нкава |
| Р. |
Парфе́нкава |
| Д. |
Парфе́нкаву |
| В. |
Парфе́нкава |
| Т. |
Парфе́нкавам |
| М. |
Парфе́нкаве |
парфі́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парфі́р |
| Р. |
парфі́ру |
| Д. |
парфі́ру |
| В. |
парфі́р |
| Т. |
парфі́рам |
| М. |
парфі́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парфі́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парфі́ра |
парфі́ры |
| Р. |
парфі́ры |
парфі́р |
| Д. |
парфі́ры |
парфі́рам |
| В. |
парфі́ру |
парфі́ры |
| Т. |
парфі́рай парфі́раю |
парфі́рамі |
| М. |
парфі́ры |
парфі́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парфі́равы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парфі́равы |
парфі́равая |
парфі́равае |
парфі́равыя |
| Р. |
парфі́равага |
парфі́равай парфі́равае |
парфі́равага |
парфі́равых |
| Д. |
парфі́раваму |
парфі́равай |
парфі́раваму |
парфі́равым |
| В. |
парфі́равы (неадуш.) парфі́равага (адуш.) |
парфі́равую |
парфі́равае |
парфі́равыя (неадуш.) парфі́равых (адуш.) |
| Т. |
парфі́равым |
парфі́равай парфі́раваю |
парфі́равым |
парфі́равымі |
| М. |
парфі́равым |
парфі́равай |
парфі́равым |
парфі́равых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.