апага́ньвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апага́ньваюся |
апага́ньваемся |
| 2-я ас. |
апага́ньваешся |
апага́ньваецеся |
| 3-я ас. |
апага́ньваецца |
апага́ньваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
апага́ньваўся |
апага́ньваліся |
| ж. |
апага́ньвалася |
| н. |
апага́ньвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апага́ньваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апага́ньваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апага́ньваю |
апага́ньваем |
| 2-я ас. |
апага́ньваеш |
апага́ньваеце |
| 3-я ас. |
апага́ньвае |
апага́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
апага́ньваў |
апага́ньвалі |
| ж. |
апага́ньвала |
| н. |
апага́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апага́ньвай |
апага́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апага́ньваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апаге́й
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апаге́й |
| Р. |
апаге́я |
| Д. |
апаге́ю |
| В. |
апаге́й |
| Т. |
апаге́ем |
| М. |
апаге́і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апаге́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апаге́йны |
апаге́йная |
апаге́йнае |
апаге́йныя |
| Р. |
апаге́йнага |
апаге́йнай апаге́йнае |
апаге́йнага |
апаге́йных |
| Д. |
апаге́йнаму |
апаге́йнай |
апаге́йнаму |
апаге́йным |
| В. |
апаге́йны (неадуш.) апаге́йнага (адуш.) |
апаге́йную |
апаге́йнае |
апаге́йныя (неадуш.) апаге́йных (адуш.) |
| Т. |
апаге́йным |
апаге́йнай апаге́йнаю |
апаге́йным |
апаге́йнымі |
| М. |
апаге́йным |
апаге́йнай |
апаге́йным |
апаге́йных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
апаго́джвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апаго́джваюся |
апаго́джваемся |
| 2-я ас. |
апаго́джваешся |
апаго́джваецеся |
| 3-я ас. |
апаго́джваецца |
апаго́джваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
апаго́джваўся |
апаго́джваліся |
| ж. |
апаго́джвалася |
| н. |
апаго́джвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апаго́джваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
апаго́дзіцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
апаго́дзіцца |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
апаго́дзілася |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апа́д
‘плады’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апа́д |
| Р. |
апа́ду |
| Д. |
апа́ду |
| В. |
апа́д |
| Т. |
апа́дам |
| М. |
апа́дзе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апа́дак
‘плод, які апаў з дрэва’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апа́дак |
апа́дкі |
| Р. |
апа́дка |
апа́дкаў |
| Д. |
апа́дку |
апа́дкам |
| В. |
апа́дак |
апа́дкі |
| Т. |
апа́дкам |
апа́дкамі |
| М. |
апа́дку |
апа́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апада́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апада́нне |
| Р. |
апада́ння |
| Д. |
апада́нню |
| В. |
апада́нне |
| Т. |
апада́ннем |
| М. |
апада́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апада́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апада́ны |
апада́ная |
апада́нае |
апада́ныя |
| Р. |
апада́нага |
апада́най апада́нае |
апада́нага |
апада́ных |
| Д. |
апада́наму |
апада́най |
апада́наму |
апада́ным |
| В. |
апада́ны (неадуш.) апада́нага (адуш.) |
апада́ную |
апада́нае |
апада́ныя (неадуш.) апада́ных (адуш.) |
| Т. |
апада́ным |
апада́най апада́наю |
апада́ным |
апада́нымі |
| М. |
апада́ным |
апада́най |
апада́ным |
апада́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.