Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прававе́рна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
прававе́рна - -

прававе́рнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прававе́рнасць
Р. прававе́рнасці
Д. прававе́рнасці
В. прававе́рнасць
Т. прававе́рнасцю
М. прававе́рнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прававе́рны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прававе́рны прававе́рная прававе́рнае прававе́рныя
Р. прававе́рнага прававе́рнай
прававе́рнае
прававе́рнага прававе́рных
Д. прававе́рнаму прававе́рнай прававе́рнаму прававе́рным
В. прававе́рны (неадуш.)
прававе́рнага (адуш.)
прававе́рную прававе́рнае прававе́рныя (неадуш.)
прававе́рных (адуш.)
Т. прававе́рным прававе́рнай
прававе́рнаю
прававе́рным прававе́рнымі
М. прававе́рным прававе́рнай прававе́рным прававе́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прававе́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прававе́рны прававе́рная прававе́рнае прававе́рныя
Р. прававе́рнага прававе́рнай
прававе́рнае
прававе́рнага прававе́рных
Д. прававе́рнаму прававе́рнай прававе́рнаму прававе́рным
В. прававе́рны (неадуш.)
прававе́рнага (адуш.)
прававе́рную прававе́рнае прававе́рныя (неадуш.)
прававе́рных (адуш.)
Т. прававе́рным прававе́рнай
прававе́рнаю
прававе́рным прававе́рнымі
М. прававе́рным прававе́рнай прававе́рным прававе́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прававі́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прававі́к прававікі́
Р. прававіка́ прававіко́ў
Д. прававіку́ прававіка́м
В. прававіка́ прававіко́ў
Т. прававіко́м прававіка́мі
М. прававіку́ прававіка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прававы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прававы́ правава́я прававо́е прававы́я
Р. прававо́га прававо́й
прававо́е
прававо́га прававы́х
Д. прававо́му прававо́й прававо́му прававы́м
В. прававы́ (неадуш.)
прававо́га (адуш.)
прававу́ю прававо́е прававы́я (неадуш.)
прававы́х (адуш.)
Т. прававы́м прававо́й
прававо́ю
прававы́м прававы́мі
М. прававы́м прававо́й прававы́м прававы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прававярча́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прававярча́льны прававярча́льная прававярча́льнае прававярча́льныя
Р. прававярча́льнага прававярча́льнай
прававярча́льнае
прававярча́льнага прававярча́льных
Д. прававярча́льнаму прававярча́льнай прававярча́льнаму прававярча́льным
В. прававярча́льны (неадуш.)
прававярча́льнага (адуш.)
прававярча́льную прававярча́льнае прававярча́льныя (неадуш.)
прававярча́льных (адуш.)
Т. прававярча́льным прававярча́льнай
прававярча́льнаю
прававярча́льным прававярча́льнымі
М. прававярча́льным прававярча́льнай прававярча́льным прававярча́льных

Крыніцы: piskunou2012.

правага́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. правага́юся правага́емся
2-я ас. правага́ешся правага́ецеся
3-я ас. правага́ецца правага́юцца
Прошлы час
м. правага́ўся правага́ліся
ж. правага́лася
н. правага́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час правага́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

правага́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. правага́ю правага́ем
2-я ас. правага́еш правага́еце
3-я ас. правага́е правага́юць
Прошлы час
м. правага́ў правага́лі
ж. правага́ла
н. правага́ла
Загадны лад
2-я ас. правага́й правага́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час правага́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

правагегелья́нец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. правагегелья́нец правагегелья́нцы
Р. правагегелья́нца правагегелья́нцаў
Д. правагегелья́нцу правагегелья́нцам
В. правагегелья́нца правагегелья́нцаў
Т. правагегелья́нцам правагегелья́нцамі
М. правагегелья́нцу правагегелья́нцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012.