правада́ўства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
правада́ўства |
| Р. |
правада́ўства |
| Д. |
правада́ўству |
| В. |
правада́ўства |
| Т. |
правада́ўствам |
| М. |
правада́ўстве |
Крыніцы:
piskunou2012.
правада́ўца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
правада́ўца |
правадаўцы |
| Р. |
правадаўцы |
правадаўцаў |
| Д. |
правадаўцу |
правадаўцам |
| В. |
правадаўцу |
правадаўцаў |
| Т. |
правадаўцам |
правадаўцамі |
| М. |
правадаўцы |
правадаўцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
правадзе́йнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
правадзе́йнасць |
| Р. |
правадзе́йнасці |
| Д. |
правадзе́йнасці |
| В. |
правадзе́йнасць |
| Т. |
правадзе́йнасцю |
| М. |
правадзе́йнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
правадзе́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
правадзе́йны |
правадзе́йная |
правадзе́йнае |
правадзе́йныя |
| Р. |
правадзе́йнага |
правадзе́йнай
правадзе́йнае |
правадзе́йнага |
правадзе́йных |
| Д. |
правадзе́йнаму |
правадзе́йнай |
правадзе́йнаму |
правадзе́йным |
| В. |
правадзе́йны (неадуш.)
правадзе́йнага (адуш.) |
правадзе́йную |
правадзе́йнае |
правадзе́йныя (неадуш.)
правадзе́йных (адуш.) |
| Т. |
правадзе́йным |
правадзе́йнай
правадзе́йнаю |
правадзе́йным |
правадзе́йнымі |
| М. |
правадзе́йным |
правадзе́йнай |
правадзе́йным |
правадзе́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
правадні́к
‘той, хто паказвае дарогу; чыгуначны служачы’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
правадні́к |
праваднікі́ |
| Р. |
правадніка́ |
правадніко́ў |
| Д. |
правадніку́ |
правадніка́м |
| В. |
правадніка́ |
правадніко́ў |
| Т. |
правадніко́м |
правадніка́мі |
| М. |
правадніку́ |
правадніка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
правадні́к
‘рэчыва, якое добра прапускае праз сябе электрычны ток, гук і пад.’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
правадні́к |
праваднікі́ |
| Р. |
правадніка́ |
правадніко́ў |
| Д. |
правадніку́ |
правадніка́м |
| В. |
правадні́к |
праваднікі́ |
| Т. |
правадніко́м |
правадніка́мі |
| М. |
правадніку́ |
правадніка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
правадніко́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
правадніко́вы |
правадніко́вая |
правадніко́вае |
правадніко́выя |
| Р. |
правадніко́вага |
правадніко́вай
правадніко́вае |
правадніко́вага |
правадніко́вых |
| Д. |
правадніко́ваму |
правадніко́вай |
правадніко́ваму |
правадніко́вым |
| В. |
правадніко́вы (неадуш.)
правадніко́вага (адуш.) |
правадніко́вую |
правадніко́вае |
правадніко́выя (неадуш.)
правадніко́вых (адуш.) |
| Т. |
правадніко́вым |
правадніко́вай
правадніко́ваю |
правадніко́вым |
правадніко́вымі |
| М. |
правадніко́вым |
правадніко́вай |
правадніко́вым |
правадніко́вых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
правадні́ца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
правадні́ца |
правадні́цы |
| Р. |
правадні́цы |
правадні́ц |
| Д. |
правадні́цы |
правадні́цам |
| В. |
правадні́цу |
правадні́ц |
| Т. |
правадні́цай
правадні́цаю |
правадні́цамі |
| М. |
правадні́цы |
правадні́цах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.