Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

праваабаро́ненасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. праваабаро́ненасць
Р. праваабаро́ненасці
Д. праваабаро́ненасці
В. праваабаро́ненасць
Т. праваабаро́ненасцю
М. праваабаро́ненасці

Крыніцы: sbm2012.

праваабаро́нца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. праваабаро́нца праваабаро́нцы
Р. праваабаро́нцы праваабаро́нцаў
Д. праваабаро́нцы праваабаро́нцам
В. праваабаро́нцу праваабаро́нцаў
Т. праваабаро́нцай
праваабаро́нцаю		 праваабаро́нцамі
М. праваабаро́нцы праваабаро́нцах

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

праваабаро́нца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. праваабаро́нца праваабаро́нцы
Р. праваабаро́нцы праваабаро́нцаў
Д. праваабаро́нцу праваабаро́нцам
В. праваабаро́нцу праваабаро́нцаў
Т. праваабаро́нцам праваабаро́нцамі
М. праваабаро́нцу праваабаро́нцах

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

праваабаро́нча

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
праваабаро́нча - -

праваабаро́нчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праваабаро́нчы праваабаро́нчая праваабаро́нчае праваабаро́нчыя
Р. праваабаро́нчага праваабаро́нчай
праваабаро́нчае		 праваабаро́нчага праваабаро́нчых
Д. праваабаро́нчаму праваабаро́нчай праваабаро́нчаму праваабаро́нчым
В. праваабаро́нчы (неадуш.)
праваабаро́нчага (адуш.)		 праваабаро́нчую праваабаро́нчае праваабаро́нчыя (неадуш.)
праваабаро́нчых (адуш.)
Т. праваабаро́нчым праваабаро́нчай
праваабаро́нчаю		 праваабаро́нчым праваабаро́нчымі
М. праваабаро́нчым праваабаро́нчай праваабаро́нчым праваабаро́нчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

праваадно́сіны

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. праваадно́сіны
Р. праваадно́сін
Д. праваадно́сінам
В. праваадно́сіны
Т. праваадно́сінамі
М. праваадно́сінах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праваапартуністы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праваапартуністы́чны праваапартуністы́чная праваапартуністы́чнае праваапартуністы́чныя
Р. праваапартуністы́чнага праваапартуністы́чнай
праваапартуністы́чнае		 праваапартуністы́чнага праваапартуністы́чных
Д. праваапартуністы́чнаму праваапартуністы́чнай праваапартуністы́чнаму праваапартуністы́чным
В. праваапартуністы́чны (неадуш.)
праваапартуністы́чнага (адуш.)		 праваапартуністы́чную праваапартуністы́чнае праваапартуністы́чныя (неадуш.)
праваапартуністы́чных (адуш.)
Т. праваапартуністы́чным праваапартуністы́чнай
праваапартуністы́чнаю		 праваапартуністы́чным праваапартуністы́чнымі
М. праваапартуністы́чным праваапартуністы́чнай праваапартуністы́чным праваапартуністы́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

праваахо́ва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. праваахо́ва
Р. праваахо́вы
Д. праваахо́ве
В. праваахо́ву
Т. праваахо́вай
праваахо́ваю
М. праваахо́ве

Крыніцы: piskunou2012.

праваахо́ўнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праваахо́ўнік праваахо́ўнікі
Р. праваахо́ўніка праваахо́ўнікаў
Д. праваахо́ўніку праваахо́ўнікам
В. праваахо́ўніка праваахо́ўнікаў
Т. праваахо́ўнікам праваахо́ўнікамі
М. праваахо́ўніку праваахо́ўніках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

праваахо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праваахо́ўны праваахо́ўная праваахо́ўнае праваахо́ўныя
Р. праваахо́ўнага праваахо́ўнай
праваахо́ўнае		 праваахо́ўнага праваахо́ўных
Д. праваахо́ўнаму праваахо́ўнай праваахо́ўнаму праваахо́ўным
В. праваахо́ўны (неадуш.)
праваахо́ўнага (адуш.)		 праваахо́ўную праваахо́ўнае праваахо́ўныя (неадуш.)
праваахо́ўных (адуш.)
Т. праваахо́ўным праваахо́ўнай
праваахо́ўнаю		 праваахо́ўным праваахо́ўнымі
М. праваахо́ўным праваахо́ўнай праваахо́ўным праваахо́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.